ذيل عنوان قبل از پيغمبر اکرم(صلي الله عليه وآله) نقل گرديد، بر اين معني دلالت دارد. از آن روايت استفاده مي‌شود اگر دينِ مرد مورد رضايت نبود با او ازدواج نکنيد و فاسق چنين است.[1] زيرا بايد از فاسق دوري گزيد و نبايد مورد احترام قرار بگيرد در حالي که ازدواج نوعي اکرام، مودّت و محبّت است. و نيز ازدواج با فاسق ايمن از اضرار به زن نيست دست‌کم احتمال آن وجود دارد. به علاوه اين احتمال وجود دارد که زن نيک‌کردار، به فسق و گناه و تبهکاري روي آورد و به آن متمايل شود.[2]

در مقابل، برخي از فقها از استدلال‌هايي که ذکر شد جواب داده و معتقدند تمام گناهان موجب کراهت تزويج نمي‌گردد،[3] بلکه ازدواج با بعضي از گناهکاران مانند: شراب‌خوار، زناکار، قاتل و مرتکب گناهاني از اين قبيل، مکروه است.

ج: شراب‌خوار

1ـ پيغمبر اکرم(صلي الله عليه وآله) مي‌فرمايد: کسي که شرب خمر نمايد ـ بعد از آن‌که خداوند آن‌را به زبان من حرام نموده است ـ شايسته نيست به او زن داده شود. «مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ بَعْدَ مَا حَرَّمَهَا اللهُ عَلَى لِسَانِي فَلَيْسَ بِأَهْلٍ أَنْ يُزَوَّجَ إِذَا خَطَبَ».[4]

2ـ امام صادق(عليه السلام) نيز مي‌فرمايد: کسي که دختر معصوم و مؤمن خود را به ازدواج شراب‌خوار درآورد، در حقيقت قطع رحم نموده است و او را از خود دور ساخته است. «مَنْ زَوَّجَ كَرِيمَتَهُ مِنْ شَارِبِ الْخَمْرِ فَقَدْ قَطَعَ رَحِمَهَا».[5]

د: ولد الزنا

در روايتي از امام صادق(عليه السلام) سؤال شده است که آيا مي‌توان با ولد الزنا ازدواج کرد؟ حضرت فرمود: منعي ندارد ليکن مکروه است، زيرا مردم ازدواج با او را زشت و نازيبا

[1] . کشف اللثام 7: 93، رياض المسائل 11: 299.

[2] . کشف اللثام 7: 93.

[3] . جواهر الکلام 30: 114 ـ 115، ‌جامع المدارک 4: 276 ـ 277.

[4] . الکافي 5: 348، ح3، تهذيب الاحکام 7: 357 ح1589.

[5] . الکافي 5: 347، ح1، وسائل الشيعة 20: 79 باب 29، من ابواب مقدمات النکاح، ح1.