و در شب جمعه، خطيب سخنور و استاد سخن مي‌گردد. هم‌چنين فرمود: فرزند حاصل از آميزش در روز جمعه بعد از عصر، از علما و دانشمندان بزرگ و صاحب نام مي‌گردد».[1]

د: مکروهات آميزش

همان‌گونه که در روايات مواردي به عنوان عامل بهبود روابط زناشويي مورد تأکيد قرار گرفته است، از شرايط و حالاتي نيز سخن به ميان آمده که در آن‌ها ارتباط زناشويي ناپسند (مکروه) شمرده شده يا از آن منع گرديده است. به عنوان نمونه:

1ـ آميزش در زمان عصبانيّت و بيماري، وقوع زلزله، خسوف (ماه گرفتگي) و کسوف (خورشيد گرفتگي) امام باقر(عليه السلام) قسم ياد مي‌کند، آميزش در اوقات يادشده که پيامبر(صلي الله عليه وآله) از آن نهي نموده است براي کسي که اين خبر به او برسد، حاصل آن فرزندي خواهد شد که هماهنگ با آن‌چه پدر و مادر دوست مي‌دارند، نيست. «وَ ايْمُ اللهِ لَا يُجَامِعُ أَحَدٌ فِي هَذِهِ الْأَوْقَاتِ الَّتِي نَهَى رَسُولُ اللهِ(صلي الله عليه وآله) عَنْهَا وَ قَدِ انْتَهَى إِلَيْهِ الْخَبَرُ فَيُرْزَقُ وَلَداً فَيَرَى فِي وَلَدِهِ ذَلِكَ مَا لا يُحِبُّ».[2]

2ـ سخن گفتن در وقت آميزش، زيرا حاصل آن فرزندي خواهد شد که در معرض کري است. «لا تَتَكَلَّمْ عِنْدَ الْجِمَاعِ فَإِنَّهُ إِنْ قُضِيَ بَيْنَكُمَا وَلَدٌ لَا يُؤْمَنُ أَنْ يَكُونَ أَخْرَسَ».[3] در روايات ديگري آمده است، سخن گفتن، موجب کري مي‌شود. «فَإِنَّهُ يُورِثُ الْخَرَسَ».[4] البته ذکر خدا استثنا شده است.[5]

3ـ آميزش در شب اوّل، آخر و وسط ماه‌هاي قمري، به استثناي شب اول ماه رمضان. امام صادق(عليه السلام) مي‌فرمايد: آميزش در اين ايّام ممکن است به سقط فرزند منجر شود و اگر تام الخلقه به دنيا آيد، ديوانه گردد. آن‌گاه حضرت فرمود: آيا نمي‌بينيد مرض ديوانگان در اوّل، وسط و آخر ماه، شدّت بيشتري دارد.

[1] . من لا يحضره الفقيه 3: 413 باب نوادر، بخشي از حديث 1712.

[2] . وسائل الشيعة 20: 126 باب 62، من ابواب مقدمات النکاح، ح1 ـ 2.

[3] . وسائل الشيعة 20: 123 باب 62، من ابواب مقدمات النکاح، ح3.

[4] . همان 20: 123 باب 60، ح1 ـ 2.

[5] . نهاية المرام 1: 50، جواهر الکلام 29: 60.