«خَيْرُ تُمُورِكُمُ الْبَرْنِيُّ فَأَطْعِمُوهُ نِسَاءَكُمْ فِي نِفَاسِهِنَّ تَخْرُجْ أَوْلَادُكُمْ حُلَماءَ».[1] اين مضمون از امام صادق(عليه السلام) نيز روايت شده است.[2]

مقصود از خوردن خرما، در روزهاي نزديک به زايمان است و ممکن است منظور، بعد از زايمان و زماني باشد که مادر نوزاد را شير مي‌دهد.

5ـ پيامبر اکرم(صلي الله عليه وآله) مي‌فرمايد: هر زن حامله‌اي که خربزه بخورد، فرزندش زيبا و خوش اخلاق خواهد شد. «مَا مِنِ امْرَأَةٍ حَامِلَةٍ أَكَلَتِ الْبِطِّيخَ لَا يَكُونُ مَوْلُودُهَا إِلَّا حَسَنَ الْوَجْهِ وَ الْخُلُقِ».[3]

در حديث ديگري، آمده است: زن باردار خربزه را با پنير بخورد تا فرزندش زيبا و خوش اخلاق شود.[4]

6ـ پيغمبر اکرم(صلي الله عليه وآله) مي‌فرمايد: به زنان حامله شير بنوشانيد، زيرا سبب ازدياد عقل کودک مي‌گردد. «اسْقُوا نِسَاءَكُمُ الْحَوَامِلَ اللُّبَانَ فَإِنَّهَا تَزِيدُ فِي عَقْلِ الصَّبِيِّ».[5]

7ـ در حديث ديگري، آن حضرت مي‌فرمايد: زنان حامله را وادار به خوردن شير نماييد، زيرا اگر جنين در شکم مادر با شيري که مادر خورده است، تغذيه گردد، قلبش محکم و عقلش زياد مي‌شود و اگر پسر باشد، شجاع و اگر دختر باشد، هيکل‌مند و اندامش قوي مي‌گردد و از شوهر خود بيش‌تر لذّت مي‌برد. «فَإِنَّ الصَّبِيَّ إِذَا غُذِّيَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ بِاللُّبَانِ اشْتَدَّ قَلْبُهُ وَ زِيدَ فِي عَقْلِهِ فَإِنْ يَكُ ذَكَراً كَانَ شُجَاعاً وَ إِنْ وُلِدَتْ أُنْثَى عَظُمَتْ عَجِيزَتُهَا فَتَحْظَى بِذَلِكَ عِنْدَ زَوْجِهَا».[6]

8ـ اين مضمون از امام رضا(عليه السلام) نيز نقل شده و اضافه فرمودند: اگر جنين پسر باشد، داراي قلبي پاکيزه و عالم و شجاع خواهد شد و اگر دختر باشد، خوش خلق و زيبا و هيکل‌مند مي‌گردد. «فَإِنْ يَكُنْ فِي بَطْنِهَا غُلَاماً خَرَجَ ذَكِيَّ الْقَلْبِ عَالِماً شُجَاعاً وَ إِنْ تَكُنْ جَارِيَةً حَسُنَ خُلقُهَا وَ خِلْقَتُهَا»‌.[7]

[1] . وسائل الشيعة 21: 403، باب 33، من ابواب احکام الاولاد، ح3.

[2] . همان: ح2.

[3] . مستدرک الوسائل 15: 214 باب 79، ح14.

[4] . بحارالانوار 59: 299.

[5] . مستدرک الوسائل 15: 137 باب 25، ح1.

[6] . وسائل الشيعة 21: 405 باب 34 من ابواب احکام الاولاد، ح1.

[7] . همان، ح2.