با توضيحي ديگر، محدود کردن جمعيت، نوعي سياست اجتماعي است که هدف عمده‌اش، تقليل و کاهش جمعيت با در نظر گرفتن اوضاع و امکانات طبيعي و اقتصادي و اجتماعي يک جامعه مي‌باشد. تنظيم خانواده، نوعي سياست جمعيتي و مجموعه تدابير و برنامه‌ريزي‌هايي است که خانواده‌ها بتوانند تعداد فرزنداني را که مايلند به صورت ارادي بياورند.[1]

2. کثرت فرزندان نعمت است

فرزندان از نعمت‌هاي بزرگ الهي و زينت و زيبايي زندگي دنيوي و مايه اميد و دلگرمي والدين براي تلاش و کوشش و موجب استحکام خانواده و تداوم حيات آن مي‌باشند.

از ديدگاه اسلام، کثرت فرزندان با صرف نظر از عوارض جانبي آن، مطلوب و پسنديده و از موهبت‌هاي الهي است، زيرا سبب ازدياد مسلمانان مي‌گردد.

در داستان نوح در قرآن، ازدياد مال و فرزندان، ياري خدا بر مردم شمرده شده است. آن حضرت خطاب به قومش مي‌گويد: از گناهان خود استغفار کنيد که خداوند آمرزنده است، تا برکات آسمان را پي‌در پي بر شما فرو فرستد و با اموال و فرزندان، شما را ياري بخشد. «وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَاٰلٍۢ وَبَنِينَ».[2]

هم‌چنين در قصه بني‌اسراييل خطاب به آن‌ها مي‌فرمايد: ما به وسيله اموال و ثروت سرشار و فرزندان و نفرات بسيار شما را تقويت نموديم، آن‌چنان‌که نفرات شما بر نفرات دشمن (فرعونيان) فزوني گرفت. «وَأَمْدَدْنَٰكُم بِأَمْوَٰلٍۢ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَٰكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا».[3]

در سرگذشت هود نبيّ(عليه السلام) و قوم عاد نيز مال و فرزندان، امداد الهي دانسته شده و از قول حضرت هود آمده است: از خدايي بترسيد که شما را به نعمتهايي که مي‌دانيد، امداد کرد و به طور مداوم و منظّم آن‌ها را در اختيار شما نهاد، شما را به چهارپايان و پسران [لايق و برومند] امداد نمود. «وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ».[4]

[1] . ر. ک: رشد جمعيّت، تنظيم خانواده و سقط جنين: 32 ـ 33.

[2] . سوره نوح 71: 12.

[3] . سوره اسراء 17: 6.

[4] . سوره شعراء 26: 132 ـ 133.