زيرا همسرم دوست ندارد و مدّعي است نمي‌توانيم آن‌ها را تربيت نماييم. حضرت فرمود: براي صاحب فرزند شدن، کوشش کن، زيرا خداوند آن‌ها را روزي خواهد داد. «اطْلُبِ الْوَلَدَ فَإِنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَرْزُقُهُمْ».[1]

3. حکم فقهي جلوگيري از بارداري (کنترل جمعيّت)

آيات و رواياتي که ذکر شد، دليل بر استحباب کثرت اولاد و فرزندان به عنوان حکم اوّلي و با قطع نظر از عوارض جانبي آن مي‌باشد، حال اگر با شواهد و دلائل روشن و مورد اعتماد، ثابت شود، کثرت اولاد در يک مقطع زماني خاص يا نسبت به بعضي از جوامع مسلمين، موجب ضعف و سستي و سختي آن‌ها خواهد شد و مشکلات گوناگون اجتماعي به بار خواهد آورد، در اين صورت بين دو حکم يادشده (استحباب کثرت اولاد و لزوم جلوگيري از ضعف مسلمانان و مشکلات اجتماعي) تزاحم ايجاد مي‌شود. براي رفع تزاحم بين آنها، بحث جلوگيري از باروري و کنترل جمعيّت مطرح مي‌گردد.

فقيهان و دانشمندان مسلمان در مسأله رشد جمعيّت، افزايش يا کاهش آن، ديدگاه‌هاي متفاوتي را بيان نموده‌اند، البتّه اين ديدگاه‌ها بيش‌تر مربوط به فقهاي معاصر مي‌باشد که در پنجاه سال اخير و با ورود بحث تنظيم خانواده به کشورهاي مسلمان ابراز شده است، ليکن در گذشته اين مسائل به دليل عدم کثرت جمعيّت در جهان، يا مطرح نبوده يا به طرح ديدگاه‌کلّي اسلام که همانند ديگر اديان به افزايش نسل مسلمانان توجّه داشته، بسنده شده است.

به هر صورت روش‌ها و ابزارهايي که مي‌تواند براي کنترل جمعيّت مورد استفاده قرار گيرد، دو قسم است:

الف: تعقيم (عقيم‌سازي) دائم و يا منع دائمي از حمل:

تعقيم از عَقَمَ گرفته شده و عَقَمَ در لغت بمعني قطع و خشکاندن و مانع از قبول اثر است. زن و مرد عقيم به کساني گفته مي‌شود که نمي‌توانند صاحب فرزند شوند و تعقيم، انجام عمل عقم است.[2]

[1] . الکافي 6: 3، ح7.

[2] . ر. ک: لسان العرب 4: 397، معجم الوسيط: 617.