آن‌را منطبق با مذهب شيعه دانسته‌اند.[1] به هر روي جنين بعد از ولوج روح عرفاً کودک و انسان داراي نفس محترمه محسوب مي‌گردد.

5. ادلّه فقهي نظريه مشهور

دليل اين حکم، عموم و اطلاقات ادلّه‌اي است که کيفر قاتل را قصاص مي‌داند، مانند آيه شريفه قرآن که مي‌فرمايد: هر کس مظلومانه کشته شود، ما به وليّ او تسلّط بر قتل داده‌ايم. (تا قاتل را قصاص نمايد). (وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً).[2]

هم‌چنين روايات متواتري در اين‌باره وارد شده است، مانند آن‌که امام صادق(عليه السلام) مي‌فرمايد: هر کس مؤمني را با علم و عمد به قتل رساند، قصاص مي‌شود.[3] به طور خاص نيز، ابن فضّال از امام صادق(عليه السلام) نقل مي‌کند که فرموده است: اگر کسي، ديگري را به قتل رساند مقتول چه کودک باشد، چه بالغ، چنان‌چه قاتل به عمد مرتکب قتل شده باشد، قصاص مي‌شود. «قَالَ: كُلُّ مَنْ قَتَلَ شَيْئاً صَغِيراً أَوْ كَبِيراً بَعْدَ أَنْ يَتَعَمَّدَ فَعَلَيْهِ الْقَوَدُ».[4]

برخي از فقها، مانند محقّق اردبيلي و آيةالله فاضل لنکراني معتقدند: ضعف سند اين روايت با عنايت به اين‌که در ميان فقيهان مشهور است و بر طبق آن فتوا داده‌اند، جبران مي‌گردد.[5] نتيجه آن‌که، در مفروض کلام، عنوان قاتل بر کسي که جنين را بعد از ولوج روح، با عمد و اراده قتل ساقط نموده، صادق است و ادلّه قصاص، او را شامل مي‌گردد. به گفتة بعضي از فقها در فرض مذکور، مقتضي قصاص[6] يعني ازهاق روح و قتل نفس محترمه موجود است، و دليلي بر منع آن وارد نشده است، بنابراين حکم قصاص، مسلّم است.

[1] . مسالک الافهام 15: 164.

[2] . سوره أسراء 17: 33.

[3] . وسائل الشيعة 29: 52، باب 19، من ابواب القصاص في النفس، ح1.

[4] . همان: 53، ح5.

[5] . مجمع الفائدة والبرهان 14: 10، تفصيل الشريعة (کتاب القصاص): 172.

[6] . مهذب الاحکام 29: 323.