بسياري از فقيهان[1] در قرون متمادي تا به امروز[2] به اين نظريّه معتقد بوده و بر طبق آن فتوا داده‌اند. دليل آن علاوه بر اجماع که برخي از فقها مطرح نموده‌اند، رواياتي است در حدّ استفاضه، از جمله صحيحه ظريف که کليني به طريق خود به کتاب ظريف، از اميرالمؤمنين علي بن ابي‌طالب(عليه السلام) آن‌را چنين نقل نموده است: ديه جنين صد دينار قرار داده شده و منيّ مرد تا رسيدن به مرحله جنين، پنج جزء شده است، ديه آن هنگامي که جنين است، پيش از دميده شدن روح، صد دينار طلا است، و صد دينار پنج قسمت مي‌شود. ديه نطفه يک پنجم از صد دينار، يعني بيست دينار و ديه علقه دو پنجم از يکصد دينار، يعني چهل دينار و ديه مضغه سه پنجم از صد دينار، يعني شصت دينار است و ديه جنين اگر داراي استخوان باشد چهار پنجم از صد دينار است، يعني هشتاد دينار و زماني که گوشت بر آن پوشيده شود، ديه آن يکصد دينار کامل است. پس چون آفرينش ديگري در آن پديد آيد، يعني روح در آن دميده شود، در اين صورت جنين داراي نفس است که ديه آن در صورتي که پسر باشد، هزار دينار کامل است و در صورتي که دختر باشد، پانصد دينار است. «جَعَلَ دِيَةَ الْجَنِينِ مِائَةَ دِينَارٍ وَ جَعَلَ مَنِيَّ الرَّجُلِ إِلَى أَنْ يَكُونَ جَنِيناً خَمْسَةَ أَجْزَاءٍ فَإِذَا كَانَ جَنِيناً قَبْلَ أَنْ تَلِجَهُ الرُّوحُ مِائَةَ دِينَارٍ ... نَشَأَ فِيهِ خَلْقٌ آخَرُ وَ هُوَ الرُّوحُ فَهُوَ حِينَئِذٍ نَفْسٌ بِأَلْفِ دِينَارٍ كَامِلَةً».[3]

در روايت معتبر ديگري، سليمان بن صالح از امام صادق(عليه السلام) نقل مي‌کند که فرموده است: ديه نطفه، بيست دينار است و زماني که گوشت بر استخوان آن پوشيده شده باشد، صد دينار است و همين صد دينار، ديه جنين است تا زماني که روح در آن دميده شود و اگر از رحم بيرون آيد و صدا داشته باشد، در اين حالت ديه انسان کامل به او تعلّق مي‌گيرد. «ثُمَّ هِيَ دِيَتُهُ حَتَّى يَسْتَهِلَّ فَإِذَا اسْتَهَلَّ فَالدِّيَةُ كَامِلَةً».[4]

[1] . الخلاف 5: 294، المقنعة: 763، شرائع الاسلام 4: 280، قواعد الاحکام 3: 694، غاية المراد 4: 473، جواهر الکلام 42: 362 و 364.

[2] . تحرير الوسيلة 2: 538، تفصيل الشريعة (کتاب الديات): 273، جامع المدارک 6: 278.

[3] . وسائل الشيعة 29: 312، باب 19، من ابواب ديات الاعضاء، ح1، الکافي 7: 342 ـ 343، ح1.

[4] . وسائل الشيعة 29: 313 باب 19، من ابواب ديات الاعضاء، ح3.