نقل مي‌کند که فرموده است: هرگاه جنين در رحم مادر بميرد و موجب خطر براي جان مادر شود، جايز است جنين از شکم او خارج سازند، هر چند منجر به قطعه قطعه شدن جنين شود.[1]

3. تعيين مراحل مختلف جنين

همان‌گونه که در بحث فقهي ديه جنين بيان شد، براي هر کدام از مراحل مختلف جنين (نطفه، علقه، مضغه) که ساقط شود، مقدار معيّني از ديه تعيين گرديده است. سؤالي که مطرح مي‌شود اين است که فاصله زماني بين هر يک از مراحل مختلف آن، چقدر است؟

در اين‌باره بين فقها بحث و گفتگو است. مشهورترين نظريّه که اکثر فقها به آن معتقدند، اين است بين هر مرحله از مراحل جنين، چهل شبانه روز فاصله مي‌باشد. يعني آغاز هر مرحله تا پايان آن، چهل شبانه روز است.

محقّق حلّي در شرائع مي‌نويسد: «فاصله زماني بين نطفه و علقه، و نيز بين علقه و مضغه چهل شبانه روز مي‌باشد.[2] بسياري از فقيهان ديگر نيز آن را پذيرفته و بر طبق آن فتوا داده‌اند.[3]

دليل اين نظريه، رواياتي است در حدّ استفاضه، مانند اين‌که، ابن فضّال مي‌گويد: امام رضا از جدّش امام باقر(عليهما السلام) نقل نموده که فرمود: نطفه در رحم بعداز چهل شبانه روز علقه مي‌شود و علقه بعد از چهل شبانه روز، شکل مضغه به خود مي‌گيرد. «إِنَّ النُّطْفَةَ تَكُونُ فِي الرَّحِمِ أَرْبَعِينَ يَوْماً ثُمَّ تَصِيرُ عَلَقَةً أَرْبَعِينَ يَوْماً ثُمَّ تَصِيرُ مُضْغَةً أَرْبَعِينَ يَوْماً».[4] به همين مضمون، زراره در روايت صحيح ديگري، اين مطلب را نقل نموده است.[5]

[1] . وسائل الشيعة 2: 470، باب 46، من ابواب الاحتضار، ح3.

[2] . شرائع الاسلام 4: 281.

[3] . کشف الرموز 2: 674، التنقيح الرائع 4: 520، مسالک الافهام 15: 473 و 476؛ مباني تکلمة المنهاج 2: 496، مهذّب الاحکام 29: 311.

[4] . الکافي 6: 13، ح3.

[5] . همان، ح4.