(وَ إِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِاْلأُنْثى‌ ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظيمٌ‌ يَتَوارى‌ مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ أَ يُمْسِكُهُ عَلى‌ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ).

در پايان اين آيه، اقدام ظالمانه، شقاوت‌آميز و غير انساني را با صراحت هر چه بيش‌تر محکوم کرده و مي‌فرمايد: (أَلا ساءَ ما يَحْكُمُونَ).[1] با ظهور اسلام اين عادت ناپسند شديداً مورد نهي قرار گرفت و يکي از مواردي که در بيعت زنان تازه مسلمان مطرح گرديد، اين بود که فرزندانشان را نکشند.

کوتاه سخن اين‌که والدين نه تنها وظيفه دارند که حافظان خوبي براي فرزندان خويش، اين امانت‌هاي الهي باشند، بلکه بايد بکوشند که آن‌ها را از هرگونه گزند و آسيبي دور نگهدارند. امّا آمار و ارقام نشان مي‌دهد که ميزان تلفات ناشي از حوادثي که در اثر بي مبالاتي و مسامحه والدين براي فرزندان اتفاق مي‌افتد، از شمار تلفات ناشي از بيماري‌ها يا مشکلات زايمان بيش‌تر است.

سقط جنين، رها کردن نوزاد بعد از تولّد، سپردن آن‌ها به شيرخوارگاه‌ها بدون پذيرش مسئوليت پدري و مادري، وادار کردن کودکان به کار اجباري، واداشتن به تکدّي‌گري وکارهاي غير اخلاقي از جمله، چهره‌هاي جديد تجاوز و تعدّي به حقوق و امنيّت شخصي و اجتماعي کودکان است.[2]

از اين روست که هنوز هم در متن دنياي امروز شاهد غرق شدن يک کشتي از کودکان برده هستيم که سوداگران انسان هر يک را به قيمت 400 دلار از والدين آنان از کشور بنين در آفريقاي غربي خريداري کرده و براي بيگاري و استعمار به غرب مي‌برند.[3]

به هر صورت اسلام ضمن تأکيد بر حفظ امنيت شخصي و اجتماعي کودکان به رعايت حرمت و احترام و اکرام آنان توأم با لطف و احسان سفارش نموده و به نوع تغذيه، مسکن، تفريح و بازي، بهداشت جسمي و روحي، و نيز تعليم و تربيت نيکوي آنان و در يک کلمه به

[1] . سوره نحل 16: 58 ـ 59.

[2] . ر. ک: نگاهي ديگر به حقوق فرزندان از ديدگاه اسلام: 41 و 45.

[3] . حقوق متقابل کودک و ولي در اسلام: 140.