رعايت حقوق همه جانبه کودکان توجّه ويژه نموده است. به خواست خداوند در اين بخش و بخش‌هاي بعدي، مهم‌ترين دستورات و احکام فقهي اسلام در امور فوق را بيان خواهيم نمود.

2. غسل نوزاد

اسلام براي نوزاد، فطرت توحيدي قائل است، از اين‌رو دستوراتش در زمينه تربيت کودک مبتني بر اين نگرش است. در قرآن خطاب به نبي اکرم(صلي الله عليه وآله) آمده است روي خود را متوجّه آيين خالص توحيد کن همان سرشتي که خداوند از آغاز، مردم را بر آن قرار داده است و اين آفرينش است که نبايد تغيير و تبديل در آن راه يابد. (فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفًا فِطْرَتَ اللهِ الَّتي فَطَرَ النّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللهِ... ).[1]

هم‌چنين در حديث معروف از پيامبر اکرم(صلي الله عليه وآله) و امام صادق(عليه السلام) نقل شده که فرموده‌اند: هيچ فرزندي نيست مگر اين‌که بر فطرت (سرشت پاک الهي) آفريده مي‌شود و پدر و مادر او هستند که او را يهودي يا نصراني و يا مجوس ببار مي‌آورند «‌مٰا مِنْ مَوْلوُدٍ يوُلَدُ عَلَي الفِطْرَةِ فَأَبَوٰاهُ اللَّذٰانِ يُهَوِّدٰانِهِ و يُنَصِّرٰانِهِ وَ يُمَجِّسٰانِهِ»[2].

بدان جهت از همان آغاز تولّد، وظايفي بر عهده والدين و ديگر مربيّان کودک گذاشته شده است که برخي از آن‌ها مستحّب و برخي ديگر، عنوان واجب دارند. اين وظايف در راستاي آشنا سازي کودک از آغاز تولّد با شعائر ديني وتأثير آن‌ها در روحيه او يا والدين او که آن‌ها را انجام مي‌دهند و يا به ادلّه ديگري که ممکن است ما انسان‌ها به تمام جهات‌ آن اطّلاع نداشته باشيم، انجام مي‌شود.

از جمله اين وظايف، غسل نوزاد بعد از تولّد است که بسياري از فقيهان آن را مستحب دانسته‌اند.[3] و برخي از قدماي فقها[4] به وجوب آن فتوي داده‌اند، دليل اين نظريّه

[1] . سوره روم 30: 30.

[2] . من لايحضره الفقيه2: 49، باب الخراج و الجزية، ح1؛ وسائل الشيعة 15: 125، باب 48 من ابواب جهاد العدّو، ح3.

[3] . النهاية: 500، شرائع الإسلام2: 343؛ مسالک الافهام8: 394؛ تراث شيخ الاعظم، (کتاب النکاح)20: 490؛ تحرير الوسيلة2: 276؛ احکام الولادة، مسألة 2.

[4] . الوسيلة الي نيل الفضيلة: 54.