رواياتي است، از جمله در روايت موثقه سماعه، از امام صادق(عليه السلام) نقل نموده که فرموده‌اند: غسل نوزاد واجب است. «وَغُسْلُ الْموْلُودِ، وٰاجِبٌ»[1].

لفظ وجوب اگر چه در نزد اصوليين ظهور در وجوب اصطلاحي و کاري که ترک آن جايز نيست، دارد، ولي در اخبار اين چنين نيست و معنايي اعم از وجوب و تأکّد استحباب از آن اراده شده[2] و ممکن است معني لغوي آن يعني مطلق ثبوت، مقصود باشد.

برخي از فقها وقت غسل را ساعات اوّليه تولّد نوزاد دانسته‌اند.[3] برخي ديگر فرموده‌اند: تأخير يکي دو روز از زمان تولّد، مضّر به اين حکم نيست.[4] اطلاق اين حکم در کلمات فقها اقتضا دارد که انجام آن با نيّت و قصد اطاعت فرمان خداوند متعال صورت پذيرد،[5] هر چند ما به علّت آن آگاهي نداشته باشيم. بنابراين آن‌چه در کلمات برخي از فقيهان[6] آمده، مبني بر اين که محتمل است انجام آن فقط به دليل پاکيزگي نوزاد از نجاست و کثافت صورت پذيرد، ضعيف به نظر مي‌رسد.

3. گفتن اذان و اقامه در گوش نوزاد

از جمله امور استحبابي در اوّلين لحظات تولّد، گفتن اذان در گوش راست و اقامه در گوش چپ نوزاد است، در اين حکم ميان فقيهان اختلافي مشاهده نشده است.[7] از پيامبر اکرم(صلي الله عليه وآله) نقل شده که فرموده‌اند: «هر کس داراي فرزندي شد در گوش راست او اذان نماز و در گوش چپش اقامه گويد، اين عمل، نوزاد را از وسواس و انحرافات شيطان مصون مي‌دارد». فَلْيُؤْذَنْ فِي أُذُنِهِ الْيُمْنٰي بِأَذٰانِ الصَّلاٰةِ وَلْيُقِمْ فِي الْيُسْريٰ فَإِنَّهٰا عِصْمَةٌ مِنَ الشَّيطٰانِ الرَّجِيمِ.[8]

[1] . الکافي3: 40، ح2؛ تهذيب الأحکام1: 104، ح270.

[2] . تفضيل الشريعة (کتاب النکاح): 525.

[3] . رياض المسائل12: 128.

[4] . العروة الوثقي1: 465.

[5] . جواهر الکلام5: 72.

[6] . مسالک الافهام8: 394؛ کشف اللثام7: 525.

[7] . المقنعة: 521؛ النهاية: 500؛ السرائر2: 646؛ شرائع الاسلام2: 342؛ قواعد الأحکام3: 97.

[8] . الکافي6: 24، ح6؛ وسائل الشيعة 21: 405، باب 35، من ابواب احکام الاولاد، ح1.