اين زمان، مني مرد در رحم زن داخل شود. وي در ادامه مي‌نويسد: انعقاد نطفه به اين صورت (دخول مني مرد در رحم زن با وسايل پزشکي روز) به طور متواتر نقل شده است».[1]

ادلّه فقهي اين ديدگاه

1ـ عموم حديث «اَلوَلَدُ لِلفِراشِ»،[2] زيرا لازمه فراش قرار گرفتن زن براي مرد، انزال است و اين‌که مني مرد در رحم زن وارد شده باشد.[3]

2ـ در روايت صحيحه، اسماعيل بن بزيع مي‌گويد: شخصي از علي بن موسي الرضا(عليه السلام) در حالي‌که من مي‌شنيدم، سؤال کرد: مردي زني را با عقد موقّت به نکاح خود در آورده و با او شرط کرده فرزند نخواهد، ولي زن صاحب فرزند شده و مرد آن را انکار مي‌نمايد و بر انکار خود پافشاري دارد، حضرت در حالي‌که پيدا بود انکار مرد را نکوهيده مي‌داند، دوبار فرمود: چگونه انکار مي‌نمايد، اين عمل نکوهش بزرگ در پي دارد. «وَ قالَ: يَجْحَدُ! وَ کَيفَ يَجْحَدُ؟ إِعظامَاً لِذلِکَ».[4]

چون تولّد فرزند با انزال مني مرد در اطراف آلت زن، امکان‌پذير است، بنابراين از اين روايت مي‌توان استفاده نمود در الحاق فرزند به زوج، انزال مني کافي است.

3ـ ابن ابي عمير از امام صادق(عليه السلام) نقل مي‌کند که فرموده است: مني مربوط به مرد است هر کجا که بخواهد آن را قرار مي‌دهد، البتّه اگر زن حامله شد و فرزند آورد مرد حق ندارد آن را انکار نمايد، سپس آن حضرت شديداً انکار مرد را تقبيح نمودند. «اَلمَاءُ مَاءُ الرَّجُلِ يضَعُهُ حَيثُ يشاءُ إِلاّ أَنَّهُ إِذا جاءَ وَلَدٌ لَم يُنکِرهُ وَ شَدَّدَ فِي إِنکارِ الوَلَدِ».[5]

بي‌گمان اطلاق اين روايت شامل مسأله مورد بحث مي‌گردد و از آن استفاده مي‌شود مرد حق انکار فرزندي را که از همسر او متولّد شده، ندارد، اعمّ از اين‌که انعقاد نطفه با دخول باشد يا اين‌که انزال در اطراف رحم شده باشد و رحم آن را جذب نموده باشد.

[1] . تفصيل الشريعة (کتاب النکاح): 503 ـ 504.

[2] . وسائل الشيعة169:21، باب56، من ابواب النکاح، ح1.

[3] . ر. ک: تفصيل الشريعة (کتاب النکاح): 504و506.

[4] . وسائل الشيعة 69:21، باب33، من ابواب المتعه، ح2.

[5] . همان،ح5.