نام کتاب : کتاب احکام و حقوق کودکان در اسلام نویسنده : --- جلد : 1 صفحه : 315
1ـ (قُلْ لِّلْمُؤْمِنينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ... وَقُلْ لِّلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ...).[1] «اي پيامبر به مردان مؤمن بگو چشمان خود را ـ از نگاه کرده به زنان نامحرم و آنچه نظر افکندن بر آن حرام است ـ فرو گيرند و دامان خود را حفظ نمايند... و به زنان با ايمان بگو چشمان خود را فرو گيرند ـ و از نگاه کردن به مردان نامحرم، خودداري نمايند ـ و دامان خود را حفظ نمايند».
2ـ (وَالَّذينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ـ إِلاَّ عَلَى أَزْوَاجِهِمْ... فَمَنِ ابْتَغى وَرَاءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العَادُونَ)[2]؛ خداوند در اوصاف مؤمنين راستين ميفرمايد: «آنان کساني هستند که فروج خود را از بيعفّتي حفظ ميکنند، مگر نسبت به همسران و کنيزانشان که در بهرهگيري از آنها هيچگونه ملامت و سرزنش ندارند و هر کس غير اين طريق را ـ جهت بهرهگيري جنسي ـ طلب کند، ستمکار و متجاوز است».
تعبير به محافظت، گويا اشاره به اين است که اگر مراقبت مستمرّ و پيگير در اين زمينه نباشد، بيم آلودگي فراوان است.[3]
به گفته بعضي از مفسّرين، معني آيه چنين ميشود: مؤمنين موظّفند فروج خود را در تمام حالات حفظ نمايند، مگر زوج نسبت به زوجه و بالعکس[4]، و هر گونه مباشرت آنها در خصوص اندام تناسلي، موجب ملامت و تجاوز و ستمگري است، مگر مباشرت زوجين که ملامتي در آن نيست.[5]
3ـ (إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِماتِ... وَالْحَافِظينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحافِظاتِ... أَعَدَّ اللهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظيمًا).[6] «مردان مسلمان و زنان مسلمان ... و مرداني که دامان خود را از آلودگي و بيعفّتي حفظ ميکنند و زناني که عفيف و پاکند... خداوند براي آنها مغفرت و اجر عظيمي فراهم ساخته است».