در اين‌باره از‌ آيات مزبور به قرينه مناسبت حکم و موضوع استفاده مي‌شود، مقصود از حفظ فرج در آن‌ها حفظ از لمس و نگاه و وطي غير شوهر (زنا) است و شامل حفظ از هر چيز حتّي ورود اسپرم مرد بيگانه توسط ابزار آلات پزشکي امروزه نمي‌شود.[1]

شاهد اين مدّعا رواياتي است که در تفسير آيات مزبور وارد شده، مبني بر اين‌که مقصود از حفظ فروج در اين آيات فقط حفظ از زنا است، مگر در آيه 31 سوره مبارکه نور که مقصود، حفظ از نگاه نامحرم است. به عنوان نمونه: ابو بصير از امام صادق(عليه السلام) نقل مي‌کند که فرموده است: «آنچه در قرآن درباره حفظ فروج آمده است، مقصود حفظ کردن از زنا است، غير از اين آيه که مقصود از آن پوشاندن از ديد و نگاه ديگران است. «قٰالَ: کُلُّ اٰيَةٍ فِي الْقُرْآنِ فِي ذِکْرِ الْفُرُوجِ فَهُوَ مِنَ الزِّنٰا إلاّٰ هٰذِهِ الاٰيَةَ فَإِنَّهٰا مِنَ النَّظَرِ... ».[2]

به نظر مي‌رسد ايراد مزبور مربوط به استدلال به آياتي است که در آنها، متعلّق حفظ فروج ذکر نگرديده و بر استدلال به ديگر آيات وارد نيست. توضيح اين‌که در ذيل بعضي از آيات که در آن‌ها امر به حفظ اندام تناسلي شده، آمده است: (فَمَنِ ابْتَغى‌ وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ)[3]. هر کس غير اين مسير را طلب کند، ستمکار و متجاوز است. در استدلال به اين قسمت از‌آيات، نيازي به قاعده حذف متعلّق و استفاده عموم نيست و از آن استفاده مي‌شود کساني که غير از ازدواج و ملک يمين را اراده کنند، از ستمگران و تجاوزگران مي‌باشند.

کلمه (وَراءَ ذلِكَ)؛ اطلاق دارد، يعني اگر مردان براي غير از اين دو دسته، اندام تناسلي خود را حفظ نکردند از تجاوزکاران و ستمگران خواهند بود. بديهي است که يکي از مصاديق آن، موردي است که مرد نطفه خود را در رحم زن اجنبيّه قرار دهد.[4]

[1] . ر. ک: محمّد جواد فاضل لنکراني، بررسي فقهي حقوقي تلقيح مصنوعي: 90؛ الفقه والمسائل الطبّيّة: 89.

[2] . بحارالانوار101: 33, باب 34 من يحل النظر، ح5.

[3] . سوره مؤمنون 23: 7؛ سوره معارج 70: 31.

[4] . محمد جواد فاضل لنکراني، بررسي فقهي حقوقي تلقيح مصنوعي: 96 ـ 97؛ حاشيه موسوعة احکام الأطفال وادلّتها 3: 117 ـ 118.