ط: ادلّه فقهي ايجاد قرابت با شيرخوارگي

1ـ در آيه 23 سوره مبارکه نساء، زناني که ازدواج با آن‌ها ممنوع است، ذکر شده و در ادامه به کساني که از طريق شيرخوارگي محرميت يافته‌اند، اشاره دارد و مي‌فرمايد: و مادراني که شما را شير داده‌اند و خواهران رضاعي شما بر شما حرامند. (وَأُمَّهاتُكُمُ اللاّتي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَواتُكُمْ مِنَ الرَّضاعَةِ). از اين آيه استفاده مي‌شود که يکي از اسباب حرمت ازدواج، رضاع و شيرخوارگي است.

در اين قسمت تنها به دو دسته، يعني خواهران و مادران رضاعي اشاره شده است، ولي طبق روايات فراواني که در دست است، محارم رضاعي منحصر به اينها نيستند، بلکه تمام کساني که از نظر ارتباط نسبي، ازدواج با آن‌ها حرام است، از نظر شيرخوارگي نيز حرام مي‌شود.

2ـ رواياتي در حدّ استفاضه، بلکه به تواتر، بر اين حکم دلالت دارد؛ به عنوان نمونه:

الف: حديث مشهور و معروف از پيامبر اعظم(صلي الله عليه وآله) که فرموده است: با ارتباط رضاع و شيرخوارگي حرام مي‌شود همان‌هايي که با ارتباط نسبي حرام مي‌گردد. «يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعِ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ».[1]

در معني آن گفته شده، اين حديث شريف، ناظر به آيه‌اي که در بيان نهي از ازدواج با محارم نسبي وارد شده، مي‌باشد و مقصود از جمله «مَا يَحْرُمُ» اين است که، عناوين هفت‌گانه محارم نسبي، يعني مادر، دختر، خواهر، عمّه، خاله، دختر برادر، دختر خواهر، با ارتباط رضاعي و شيرخوارگي نيز موجب حرمت مي‌گردند. بنابراين از اين جمله، عنوان انتزاع مي‌شود و آن عنوان، ملاک و مناط حکم قرار مي‌گيرد و در هر کجا موجود شد، حکم مترتّب مي‌گردد.

به تعبيري ديگر، آن‌چه را که نسب طبيعي و حقيقي از عناوين هفتگانه ايجاد مي‌نمايد، ارتباط رضاعي و شيرخوارگي نيز مي‌تواند آن عناوين را ايجاد نمايد و در حقيقت، رضاع نازل منزله ولادت به حساب آمده و مانند نسبت، موجب تحريم مي‌گردد.[2]

[1] . الکافي 5: 442، ح9؛ وسائل الشيعة 20: 428، باب 7 من ابواب ما يحرم بالمصاهرة، ح3.

[2] . ر. ک: بلغة الفقية 3: 130.