هم‌چنين منظور از يتيمان، مسکينان و واماندگانِ در راه، تنها ايتام و مساکين و ابناء سبيل بني هاشم و سادات مي‌باشد، گرچه ظاهر آيه مطلق است، ولي رواياتي که در تفسير آن وارد شده، آن را مقيّد مي‌نمايد.

با توجّه به اين‌که، زکات بر نيازمندان بني هاشم و سادات به طور مسلّم، حرام است، بايد نيازهاي آن‌ها از اين طريق تأمين گردد و در حقيقت خمس براي تأمين مخارج سادات و زکات براي غير سيّد معيّن شده است.

ح: صدقات مستحبي

آن‌چه تاکنون ذکر شد، منابعي است که تأمين نفقة ايتام و کودکان بي‌سرپرست از آن‌ها با توجّه به توضيحاتي که بيان شد و شرايطي که در فقه بيان شده، نسبت به بعضي از مسلمانان واجب مي‌گردد.

علاوه بر آنها، در اسلام طيف وسيعي از صدقه‌هاي مستحب بيان گرديده و مسلمانان به انجام آن ترغيب و تشويق شده‌اند.

يکي از بهترين موارد، مصرف انواع مختلف صدقات، اعمّ از آن‌چه تحت عنوان خاصي بيان گرديده، مانند موقوفات و يا صدقه به طور عام، کمک به افراد فقير، مسکين و مستمندان و تأمين نفقة آنهاست.

در قرآن آمده است: نيکي آن نيست [که به هنگام نماز] صورت خود را به سوي مشرق و مغرب کنيد، بلکه نيکي و نيکو‌کار کساني هستند که به خدا و روز رستاخيز و فرشتگان و کتاب آسماني و پيامبران ايمان آورد‌ه‌اند و مال خود را با علاقه‌اي که به آن دارند به خويشاوندان و يتيمان و مسکينان و واماندگان در راه و نيازمندان و بردگان انفاق مي‌کنند. (وَآتَى الْمَالَ عَلَى‌ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى‌ وَالْيَتَامَى‌ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ).[1]

در آيات ديگري، راه نجات و رسيدن به سعادت در دنيا و آخرت و گذر از گردنه سخت قيامت را، برده آزاد کردن و اطعام به گرسنگان در روز سختي و گرسنگي

[1] . سوره بقره 2: 177.