سکونت نداشته باشند، هر يک از ابوين که طفل تحت حضانت او نمي‌باشد، حق ملاقات طفل خود را دارد. تعيين زمان و مکان ملاقات و ساير جزييات مربوط به آن در صورت اختلاف بين ابوين، با محکمه است».

ماده 1171قانون مدني نيز در ارتباط با حضانت طفل در صورت فوت يکي از ابوين مقرّر مي‌دارد: «در صورت فوت يکي از ابوين، حضانت طفل با آن‌که زنده است، خواهد بود، هر چند متوّفي پدر طفل بوده و براي او قيّم معيّن کرده باشد».

هـ: شرايط حضانت

منظور از شرايط حضانت، شرايطي است که براي برخورداري از حق حضانت طفل لازم است، اين شرايط را در پنج بند مورد بررسي قرار مي‌دهيم:

1. عقل

ماده1170قانون مدني اين شرط را در مورد مادر لازم دانسته، ولي بديهي است که هيچ‌گاه نمي‌توان حضانت را به ديوانه واگذار کرد و از اين لحاظ فرقي بين مادر و غير او نيست.

2. توانايي

در مورد اين شرط در قانون مدني نص صريحي ديده نمي‌شود، ليکن بديهي است که نمي‌توان حضانت را به کسي که توانايي انجام آن را ندارد، واگذار نمود. اين نکته را مي‌توان از ماده1173 قانون مدني استنباط نمود، چرا که اين ماده دستور مي‌دهد اگر در اثر عدم مواظبت يا انحطاط اخلاقي، کسي که حضانت با اوست، صحّت جسماني يا تربيت اخلاقي طفل به خطر بيفتد، دادگاه مي‌تواند حضانت را به ديگري واگذار کند، پس معلوم مي‌شود که در نظر قانون‌گذار توانايي بر مواظبت و نگهداري طفل شرط حضانت است، البتّه کسي که حضانت به او واگذار شده مي‌تواند اين وظيفه را به ديگري واگذار نمايد.

3. شايستگي اخلاقي

درباره اين شرط در قانون مدني با صراحت، سخن به ميان نيامده است، ليکن مي‌توان لزوم آن‌را از ماده1173 استنتاج کرد، متن ماده مذکور