4 ـ بحار الانوار 63/163.
[5] ــ الأمالی (مفید) 154.
[6] ــ رجال النجاشی 1/168. 7 ـ جامع الرواة 1/252.
[8] ــ الأمالی (مفید) 154.
[9] ــ الذریعه 4/324.
[10] ــ تهذیب الاحکام 9/101.
[11] ــ لسان المیزان 4/42.*

دیگر منابع: اعیان الشیعه 6/139 الفهرست (طوسی) 108 مجمع الرجال 2/195 نقد الرجال 109 تنقیح المقال 1/341 منهج المقال 116 قاموس الرجال 3/320 دایرة المعارف الشیعیة العامه 8/321.

حسین ـ احمسی (در عصر امام کاظم(علیه السلام))

حسین بن عثمان أحمسی بجلی کوفی.

اهل کوفه1 و منسوب به بنی أحمس بود تیره ای از بجیله که در کوفه سکونت داشتند.2 او از موالی و از اصحاب امام صادق(علیه السلام)3 بوده و از امام کاظم(علیه السلام)4 و افرادی چون احمد بن محمد بن عیسی5 روایت کرده است. برخی وی را از اصحاب امام کاظم(علیه السلام) نیز شمرده اند.6 ایشان از راویان امامی مذهب و مورد اعتماد بوده و افرادی چون محمد بن ابی عمیر7 و صفوان از او روایت کرده اند.8 اثر وی کتاب الحدیث می باشد.9 برخی ایشان را با حسن بن حماد متحد دانسته اند.10

پی نوشت ها

[1] ـ رجال النجاشی 1/165.
[2] ــ الانساب 1/91.
[3] ــ رجال الطوسی 183.
[4] ــ قاموس الرجال 3/483.
[5] ــ معجم رجال الحدیث 6/26.
[6] ــ رجال ابن داود 125.
[7] ــ رجال النجاشی 1/165.
[8] ــ مجمع الرجال 2/185.
[9] ــ الذریعه 6/324.
[10] ــ معجم رجال الحدیث 6/16.*

دیگر منابع: اعیان الشیعه 6/88 مستدرکات علم رجال الحدیث 3/152 دائرة المعارف الشیعیة العامه 8/241 خلاصة الاقوال 51 جامع الرواة 1/246 الفهرست (طوسی) 56 ایضاح الاشتباه 155.

حسین ـ أزدی (زنده در قرن سوم هجری)

ابوعبدالله حسین بن محمد بن علی ازدی کوفی.

از محدثان شیعه در قرن سوم،1 اهل کوفه و از قبیله اَزْد بود.2 ازدی از پدرش محمد بن علی روایت کرده است3 و منذر بن محمد بن منذر و محمد بن سالم بن عبدالرحمان از وی روایت کرده اند.4 وی موثق و مورد اعتماد توصیف شده و ویژگی غالبش در ادب و شعر و سرگذشت ها بوده است. آثار وی عبارت اند از: الوفود علی النبی(صلی الله علیه وآله) اخبار سفیان بن مصعب عبدی و شعره و اخبار ابن ابی عقب و شعره.5

پی نوشت ها

[1] ـ الذریعه 1/313.
[2] ــ رجال النجاشی 1/184.
[3] ــ معجم رجال الحدیث 6/77.
[4] ــ جامع الرواة 1/252.
[5] ــ رجال النجاشی 1/184.*

دیگر منابع: تنقیح المقال 1/342 قاموس الرجال 3/522 خلاصة الاقوال 52 منتهی المقال 3/68 اعیان الشیعه 6/158 رجال ابن داود 127 حاوی الاقوال 1/313الوجیزه 37 منهج المقال 116 نقد الرجال 109 الفهرست (طوسی) 10.

حسین ـ اسدی (م 169 هـ )

حسین بن مطیر بن مکمل اسدی، معروف بن ابن مطیر.

از موالی قبیله بنی اسد بود و بدین جهت او را اسدی خوانده اند.1 اصلش از ثعلبیه بود.2 در منطقه زباله، منزلی در راه کوفه به مکه سکونت داشت.3 او شاعری پیشرو در سرودن قصیده و رجز، فصیح4 و نیکوسرا بود.5 دو دولت اموی و عباسی را درک، و آنها را مدح کرد.6 ابن مطیر آداب و عادات و گفتار بدوی خود را حفظ کرده بود7 و بدین جهت اشعار او مورد تقدیر نکته سنجان است.8 سفری به مدینه9 و یمن داشت. در یمن معن بن زائده، والی یمن را ستود10 و بعد از مرگش در سوگ او مرثیه خواند. مرثیه اش چنان شهرت یافت که موجب رنجش مهدی عباسی (خلافت 158 ـ 169 هـ ) شد، ولی شاعر در سفر حج، خلیفه را با چنان مهارتی به خود جلب کرد11 که در پی آن به مرکز خلافت بار یافت و مدایحی برای مهدی سرود. اشعار ابن مطیر حدود صد ورقه بوده12 که محسن غیاض آنها را در سال 1971 م در دیوانی منتشر کرده است.13 وی در سال 169 هـ درگذشت.14

پی نوشت ها

[1] ـ تاریخ مدینة دمشق 14/330.
[2] ــ الاغانی 16/23.
[3] ــ الوافی بالوفیات 13/64.
[4] ــ معجم الادباء 10/167.
[5] ــ سیر اعلام النبلاء 7/81 .
[6] ــ الاغانی 16/17.
[7] ــ فوات الوفیات 1/388.
[8] ــ طبقات الشعراء (ابن معتز) 117.
[9] ــ معجم الادباء 10/171.
[10] ــ الموشح 293.
[11] ــ تاریخ الاسلام 10/138.
[12] ــ الفهرست (الندیم) 184.
[13] ــ تاریخ التراث العربی 2/3/215.
[14] ــ الاعلام 2/260.*

دیگر منابع: خزانة الادب 2/485 سمط اللآلی 1/409 تهذیب تاریخ دمشق 4/365 الامالی (سید مرتضی) 1/227.

حسین ـ اهوازی (در عصر امام هادی(علیه السلام))

ابومحمد حسین بن سعید بن حماد بن سعید اهوازی کوفی قمی.

خاندان وی اهل کوفه و از موالی امام سجاد(علیه السلام) بودند. او همراه