کمیت ـ اوسط (پیش از اسلام ـ حدود 100هـ )

ابوایوب کمیت بن معروف بن کمیت بن ثعلبة کمیت اوسط اسدی فقعسی.

وی شاعری از اعراب صحرانشین1 و از طایفه بنی اسد بن خزیمة2 یا بنی فقعس بود.3 مقداری از عمر خویش را در دوران جاهلیت4 و بیشتر آن را در اسلام گذراند.5 در زمان پیامبر(صلی الله علیه وآله)اسلام آورد، ولی آن حضرت را ندید.6 او نسبت به جدش کمیت بن ثعلبه و کمیت بن زید از ذوق شعری بهتری برخوردار بود.7 ابوایوب اشعاری در رثای معاویة بن ابی سفیان و قصیده ای درباره سلیمان بن عبدالملک سروده است.8 اثر وی دیوان شعر می باشد.9 او سرانجام در حدود 100هـ درگذشت.10 در مورد وفات وی اقوال دیگری نیز وجود دارد.11

پی نوشت ها

[1] ـ الاغانی 22/143.
[2] ــ المؤتلف و المختلف (آمدی) 223.
[3] ــ تاریخ التراث العربی 2/113.
[4] ــ الاصابه 5/324.
[5] ــ الاعلام 5/233.
[6] ــ خزانة الادب 3/366.
[7] ــ طبقات الشعراء (جمحی) 46 طبقات فحول الشعراء 1/195.
[8] ــ تاریخ التراث العربی 2/113.
[9] ــ المؤتلف و المختلف (آمدی) 223.
[10] ــ تاریخ التراث العربی 2/113.
[11] ــ معجم المؤلفین 8/147 الاعلام 5/233 تاریخ التراث العربی 2/114.*

دیگر منابع: البیان و التبیین 1/389 الشعر و الشعراء 258 دائرة المعارف الشیعیة العامه 15/261 لسان العرب 12/154 الفهرست (الندیم) 180.

کمیل ـ نخعی (م 82هـ )

کمیل بن زیاد بن نهیک بن هیثم بن سعد بن مالک یمنی صهبانی.

از اهالی کوفه و از خواص اصحاب امام علی و امام حسن(علیهما السلام)بود.1 وی زمان پیامبر(صلی الله علیه وآله) را درک کرد2 و از امام علی(علیه السلام)، ابن مسعود، عمر و عثمان روایت کرده و افرادی چون عبدالرحمان بن عابس، عباس بن ذریح و دیگران از او نقل کرده اند.3 کمیل صاحب اسرار امام و فردی شریف، بزرگ قبیله و از زهاد، عباد، عارفین و موثقان آن حضرت شمرده شده و در زمان آن حضرت در شهر هیت کارگزار بود4 و در جنگ صفین حضور داشت.5 کمیل هفتاد6 یا نود7 سال عمر کرد و در سال 82هـ 8 به دست حجاج و به جرم تشیع در کوفه به شهادت رسید و قبر وی در حوالی کوفه می باشد.9 دعایی که امیر مؤمنان به کمیل آموخت، به نام وی مشهور است.10

پی نوشت ها

[1] ـ رجال الطوسی /56.
[2] ــ الاصابه 5/325.
[3] ــ تاریخ الاسلام 6/176 الاصابه 5/325.
[4] ــ تأسیس الشیعه 356 تنقیح المقال 2/42.
[5] ــ الطبقات الکبری 6/179.
[6] ــ الاصابه 5/325.
[7] ــ تاریخ الاسلام 6/176.
[8] ــ همان.
[9] ــ تأسیس الشیعه 356 الذریعه 8/193.
[10] ــ الذریعه 8/193.*

دیگر منابع: رجال البرقی /6 رجال ابن داود 281 التاریخ الکبیر 7/243 الجرح و التعدیل 7/174 الثقات 5/341.

کنکهمنکه ـ هندی کهمس ـ اعشی بنی عکل (م حدود 100هـ )

کهمس بن قعنب بن وعلة بن عطیه اعشی بنی عکل (اعشی عکل).

وی از قبیله بنی عکل1 و از شعرای عصر خود بود.2 او در عصر جریر زندگی می کرد،3 ولی از جهت سن کوچک تر از او بود.4 کهمس دو فرزندان جریر،5 بلال6 و نوح7 را هجو می نمود. او مرثیه ای در مورد حزام بن عقبه سروده است.8 از آثار وی ارجوزة و کتاب دیوان شعر می باشد.9 وی در حدود 100هـ درگذشت،10 اما برخی گفته اند که تا سال 120هـ حیات داشته است.11

پی نوشت ها

[1] ـ تاریخ التراث العربی 3 / 2 / 83.
[2] ــ المزهر 2 / 457.
[3] ــ الاعلام 5 / 236.
[4] ــ المزهر 2 / 457.
[5] ــ المؤتلف و المختلف (آمدی) 20.
[6] ــ معجم الشعراء 225.
[7] ــ المؤتلف و المختلف (آمدی) 21.
[8] ــ تاریخ التراث العربی 3 / 2 / 83 .
[9] ــ المؤتلف و المختلف (جمحی) 20و21.
[10] ــ الاعلام 5 / 236 معجم المؤلفین 8 / 147.
[11] ــ تاریخ التراث العربی 3 / 2 / 83 .*

دیگر منابع: لغت نامه دهخدا 2/2521.

لبید ـ عامری (م 41هـ )

ابوعقیل لبید بن ربیعة بن عامر عامری کلابی جعفری هوازنی.

از طایفه بنی جعفر بن کلاب1 و صحابی پیامبر(صلی الله علیه وآله) بود.2 او بعد از ظهور اسلام مدتی در مکه زندگی کرد3 و سپس در کوفه اقامت گزید.4 وی از جمله کسانی است که دوره جاهلیت و اسلام را درک کرد و حدود نود سال ازعمر خود را در جاهلیت، و بقیه را در اسلام