5 ـ رجال النجاشی 2/197. 6 ـ رجال الطوسی 298 خلاصة الاقوال 137. 7 ـ رجال النجاشی 2/197 نقد الرجال 329.
[8] ــ الذریعه 2/166.*

دیگر منابع: تنقیح المقال 3/176 قاموس الرجال 8/354 معجم رجال الحدیث 17/174 مجمع الرجال 6/27 مستدرکات علم رجال الحدیث 7/297 منهج المقال 316 طرائف المقال 1/592.

محمد ـ اسدی (در عصر امام صادق(علیه السلام))

محمد بن سعید بن غزوان اسدی.

صحابی امام محمد باقر1 و امام جعفر صادق(علیهما السلام)بود2 و از امام صادق(علیه السلام)،3 سکونی، علی بن الحکم و ابن ابی نجران4 روایت نقل کرده است و روایتگرانی همچون اسماعیل بن همام،5 موسی القاسم و محمد بن مسلم6 از او حدیث نقل کرده اند. شیخ طوسی وی را امامی مذهب دانسته7 و برخی می نویسند که مجهول الحال می باشد.8 کتاب الحدیث اثر اوست9 که فرزندش غزوان بن محمد آن را نقل کرده است.10

پی نوشت ها

[1] ـ رجال الطوسی 136 جامع الرواة 2/117.
[2] ــ مستدرکات علم رجال الحدیث 7/111.
[3] ــ رجال النجاشی 1/410.
[4] ــ معجم رجال الحدیث 16/113.
[5] ــ هدایة المحدثین 238.
[6] ــ تنقیح المقال 3/120.
[7] ــ الفهرست (طوسی) 155.
[8] ــ تنقیح المقال 3/120.
[9] ــ الذریعه 6/362.
[10] ــ رجال النجاشی 2/281.*

دیگر منابع: قاموس الرجال 8/185 نقد الرجال 308 دائرة المعارف الشیعیة العامه 16/395 مجمع الرجال 5/216 منهج المقال 297 رجال ابن داود 312.

محمد ـ اسدی (زنده در قرن دوم هجری)

محمد بن جمیل بن صالح اسدی.

از محدثان موثق شیعه و از نژاد عرب بود که ابوعبدالله محمد بن خالد برقی (م حدود 190هـ ) از او روایت کرده است.1 او دارای کتابی بوده2 که برخی از آن با عنوان کتاب الحدیث یاد کرده اند.3 چون پدرش جمیل از اصحاب امام صادق(علیه السلام)بوده،4 محمد را نیز از رجال قرن دوم به شمار می آوریم.

پی نوشت ها

[1] ـ رجال النجاشی 2/263. 2 ـ همان. 3 ـ الذریعه 6/261. 4 ـ رجال النجاشی 2/263.*

دیگر منابع: تنقیح المقال 2/96 خلاصة الاقوال 158 نقد الرجال 298 منهج المقال 289 معجم رجال الحدیث 15/181 قاموس الرجال 8/113 جامع الرواة 2/87 هدایة المحدثین 140 الفهرست (طوسی) 154 رجال ابن داود 303.

محمد ـ اسدی (123 ـ 207هـ )

ابویحیی محمد بن عبدالله بن عبدالأعلی اسدی کوفی، معروف به ابن کناسه.

شهرت وی به ابن کناسه از آن روست که جدش یا پدرش کناسه لقب داشت.1 به سال 123هـ در کوفه متولد شد و در بغداد اقامت گزید. ابن کناسه نوه دختری ابراهیم ادهم بود. از بزرگان کوفه بهره ها برد و با راویان، شعرا و فصحای قبیله بنی اسد ملاقات داشت و شعر کمیت را از آنان اخذ نمود.2 وی از شعرای دولت عباسی به شمار می رفت و از مدح و هجو افراد در اشعارش اجتناب می نمود.3 رجال نویسان سنی او را موثق و نیز عالم به علوم عربی، شعر و سرگذشت پیشینیان دانسته اند.4 ابویحیی در بغداد از محمد بن سائب کلبی، هشام بن عروه، سلیمان اعمش، اسماعیل بن ابی خالد، مسعر بن کدام، عبدالله بن شبرمه، فطر بن خلیفه، مبارک بن فضاله و یحیی بن ابی هیثم عطار روایت کرده و افرادی چون احمد بن حنبل، ابوخیثمه نسائی، محمد بن اسحاق صاغانی، یعقوب سدوسی، مؤمل بن إهاب، ابن ابی شیبه کوفی، احمد بن منصور رمادی و احمد بن عبیدالله نرسی از او روایت نموده اند.5 ابن کناسه سرانجام در کوفه به سال 2096 یا 207هـ وفات یافت. آثار وی عبارت اند از: الانواء معانی الشعر و سرقات الکمیت من القرآن.7

پی نوشت ها

[1] ـ سیر اعلام النبلاء 9/508.
[2] ــ الفهرست (الندیم) 77.
[3] ــ الاعلام 6/221.
[4] ــ معرفة الثقات 2/252 الثقات 7/443 الوافی بالوفیات 4/377.
[5] ــ تاریخ بغداد 5/404 تهذیب الکمال 25/492.
[6] ــ الطبقات الکبری 6/401.
[7] ــ الفهرست (الندیم) 77.*

دیگر منابع: تاریخ الاسلام 14/355 التاریخ الکبیر 1/135 میزان الاعتدال 3/592 خلاصة تهذیب تهذیب الکمال 9/259 تقریب التهذیب 2/177 الاغانی 13/337 الجرح و التعدیل 7/300 معجم المؤلفین 10/222 لغت نامه دهخدا 1/304 فرهنگ زندگی نامه ها 1/686 الکامل فی التاریخ 6/385.

محمد ـ اسفراینی (م 286هـ )

ابوبکر محمد بن محمد بن رجاء بن سندی اسفراینی حنظلی نیشابوری.

چنان که از نسبش پیداست، در اصل اهل اسفراین بود.1 از