علاوه بر تدریس حدیث، کتابی هم در علم حدیث به نام المسند نوشته است. حنینی در سال 277هـ در کوفه از دنیا رفت.2 برخی وفات او را به سال 280هـ آورده اند.3 بیش از این اطلاعی از وی به دست نیامد.

پی نوشت ها

[1] ـ الانساب 2/283.
[2] ــ تاریخ بغداد 2/226.
[3] ــ الوافی بالوفیات 2/346.*

دیگر منابع: البدایة و النهایه 11/59 العبر 1/399 المنتظم 12/286 اللباب فی تهذیب الانساب1/398 تذکرة الحفاظ 2/569 سیر اعلام النبلاء 13/243 شذرات الذهب 2/171 الجرح و التعدیل 3/2/230 المؤتلف و المختلف (دارقطنی) 2/957 معجم المؤلفین 9/261.

محمد ـ خثعمی (در عصر امام صادق(علیه السلام))

محمد بن یحیی بن سلیمان خثعمی کوفی.

اهل کوفه1 و از اصحاب امام صادق(علیه السلام)بود2 و از آن بزرگوار3 و نیز از حماد بن عثمان، غیاث بن ابراهیم و دیگران روایت نقل می کرد.4 راویانی چون محمد بن ابی عمیر، حسن بن محبوب، ابن سماعه و دیگران از او روایت نقل می کردند.5 ارباب رجال او را از راویان مورد اعتماد،6 و برخی او را عامی مذهب دانسته اند.7 وی دارای کتاب الحدیث8 بوده که ابواسماعیل سراج آن را روایت کرده است.9

پی نوشت ها

[1] ـ رجال النجاشی 2/259 مجمع الرجال 6/70.
[2] ــ رجال الطوسی 304.
[3] ــ رجال النجاشی 2/259.
[4] ــ معجم رجال الحدیث 18/33.
[5] ــ الفهرست (طوسی) 141 و 162.
[6] ــ رجال النجاشی 2/259.
[7] ــ تنقیح المقال 3/199.
[8] ــ الذریعه 6/365.
[9] ــ رجال النجاشی 2/259.*

دیگر منابع: قاموس الرجال 8/431 دائرة المعارف الشیعیة العامه 16/646 مستدرکات علم رجال الحدیث 7/366 نقد الرجال 339 معالم العلماء 102 منهج المقال 328 رجال ابن داود 340 خلاصة الاقوال 158.

محمد ـ خثعمی (در عصر امام کاظم(علیه السلام))

ابوجعفر محمد بن حکیم خثعمی کوفی.

وی اهل کوفه، از اصحاب امام صادق و امام کاظم(علیهما السلام)1 و راوی از آن دو بزرگوار بود.2 او از راویانی همچون ابومسروق، شهاب بن عبدربه و محمد بن مسلم روایت نقل کرده است.3 محدثانی مانند ابن ابی عمیر، حسن بن محبوب، صفوان بن یحیی و بسیاری دیگر نیز از وی روایت نقل کرده اند.4 رجال شناسان وی را یکی از محدثان امامی دانسته5 و برخی نیز او را از جمله بهترین راویان به شمار آورده اند.6 وی در سند بیش از 66 روایت قرار گرفته است.7 او به دستور امام کاظم(علیه السلام) در مسجد مدینه می نشست و با مردم مناظره می کرد.8 کتاب الحدیث9 اثر اوست که پسرش جعفر بن محمد بن حکیم آن را روایت کرده است.10

پی نوشت ها

[1] ـ رجال الطوسی 358 رجال البرقی 19 و 47.
[2] ــ رجال النجاشی 2/257 نقد الرجال 304.
[3] ــ جامع الرواة 2/103.
[4] ــ معجم رجال الحدیث 16/34 هدایة المحدثین 235.
[5] ــ اختیار معرفة الرجال 448 جامع الرواة 2/103.
[6] ــ تنقیح المقال 3/109.
[7] ــ معجم رجال الحدیث 16/33.
[8] ــ اختیار معرفة الرجال 448.
[9] ــ الذریعه 6/361.
[10] ــ رجال النجاشی 2/257.*

دیگر منابع: منهج المقال 294 المعجم الموحد 2/256 مستدرکات علم رجال الحدیث 7/68 معالم العلماء 109 الفهرست (طوسی) 149 التحریر الطاووسی 507 رجال ابن داود 308.

محمد ـ خثعمی (زنده در قرن دوم هجری)

محمد بن هشام خثعمی.

خثعمی شاگرد علاء بن رزین و کرام1 و از علمای علم کلام بود و از جهت علم و فضل، هم ردیف محمد بن ابی عمیر به شمار می رفت و با او مناظره ای نیز کرده است.2 ابوالمغرا و نضر بن سوید از جمله شاگردان وی به شمار می روند.3 مامقانی او را شیعه و جزو حسان آورده،4 ولی استرآبادی با استناد به روایتی که در اختیار معرفة الرجال وجود دارد، او را عامی مذهب می شمارد.5 خوئی استفاده چنین مطلبی را از این روایت به طور کلی ردّ کرده است.6 کتاب الحدیث را از آثار خثعمی شمرده اند.7 تاریخ فوت وی معلوم نیست، ولی چون از علا بن رزین که از راویان امام صادق(علیه السلام)است روایت دارد،8 فوت وی را می توان در قرن دوم یا سوم حدس زد.

پی نوشت ها

[1] ـ رجال النجاشی 2/279.
[2] ــ اختیار معرفة الرجال 279.
[3] ــ جامع الرواة 2/212. 4 ـ تنقیح المقال 3/198. 5 ـ منهج المقال 328. 6 ـ معجم رجال الحدیث 17/321. 7 ـ الذریعه 6/365. 8 ـ رجال النجاشی 2/153.

دیگر منابع: مجمع الرجال 6/67 رجال ابن داود 338 نقد الرجال 338.