معتقدند که او با معاویه بن میسرة بن شریح یکی است، اما از سلسله سند روایاتی که آن دو در آن قرار گرفته اند، اثبات می شود که متحد نیستند.1 وی شیعه است و کتابی داشته که ابن ابی عمیر آن را روایت کرده است.2

پی نوشت ها

[1] ـ معجم رجال الحدیث 18/206.
[2] ــ الفهرست (طوسی) 166.*

دیگر منابع: معالم العلماء 122 نقد الرجال 347 تنقیح المقال 3/224 منهج المقال 336 قاموس الرجال 9/37 جامع الرواة 2/238.

معاویه بن عثمان (زنده در قرن دوم هجری)

معاویة بن عثمان.

او از محدثان شیعه1 و شاگرد اسماعیل بن یسار و بشار و استاد راویانی مانند ابن ابی عمیر،2 صفوان بن یحیی3 و عبداللّه بن مغیره بوده است. صاحب تنقیح المقال روایت این اشخاص از وی را به منزله مدح او و قرینه ای بر قابل اعتماد بودنش دانسته است.4 از آثار او کتاب الحدیث می باشد.5 تاریخ وفاتش مشخص نیست، ولی با توجه به وفات راویانِ او صفوان (م 210هـ )6 و محمد بن ابی عمیر (م 217هـ )7 باید حیات او را در قرن دوم دانست. می توان وفات وی را با تاریخ فوت صفوان تخمین زد.8

پی نوشت ها

[1] ـ رجال النجاشی 2/346.
[2] ــ جامع الرواة 2/238.
[3] ــ رجال النجاشی 2/346.
[4] ــ تنقیح المقال 3/224.
[5] ــ الذریعه 6/367.
[6] ــ رجال النجاشی 1/440. 7 ـ همان 2/208. 8 ـ رجال النجاشی 1/440.

دیگر منابع: نقد الرجال 347 منهج المقال 336 معجم رجال الحدیث 8/208.

معاویه ـ دهنی (م 175هـ )

ابوالقاسم معاویة بن عمار بن خباب بن عبدالله دهنی بجلی عبدی کوفی.

اهل کوفه،1 از هم پیمانان بنی دُهن،2 از خواص یاران امام صادق(علیه السلام)3 و راوی از آن امام همام و امام کاظم(علیه السلام) بود.4 همچنین او از پدرش عمار روایت نقل کرده است.5 راویانی مانند صفوان بن یحیی، محمد بن مسکین و ابن ابی عمیر از وی روایت نقل کرده اند.6 گفتنی است که ایشان در آغاز زره فروش بود.7 برخی رجال شناسان وی را از شیعیان سرشناس، بزرگ منزلت، محدثی مورد اعتماد8 و فاضل معرفی کرده اند.9 برخی نیز او را ضعیف شمرده اند.10 او در طریق اسناد بیش از 964 روایت قرار گرفته است.11 در سال 175هـ درگذشت.12 کتاب های الدعاء، مزار امیرالمؤمنین، کتاب یوم و لیلة، الزکاة،13 الصلاة،14 الحدیث،15 الطلاق16 و الحج از آثار اوست.17

پی نوشت ها

[1] ـ رجال البرقی 33 رجال الطوسی 310.
[2] ــ اللباب فی تهذیب الانساب 1/520.
[3] ــ مناقب آل ابی طالب 4/303.
[4] ــ رجال النجاشی 2/347 خلاصة الاقوال 166.
[5] ــ الثقات 9/168.
[6] ــ الفهرست (طوسی) 166.
[7] ــ اختیار معرفة الرجال 309.
[8] ــ رجال النجاشی 2/346 و 347 اختیار معرفة الرجال 40 و 63. 9 ـ معجم المؤلفین 12/304.
[10] ــ خلاصة الاقوال 166 جامع الرواة 2/239.
[11] ــ معجم رجال الحدیث 18/209.
[12] ــ رجال النجاشی 2/348.
[13] ــ معالم العلماء 122.
[14] ــ الذریعه 15/60.
[15] ــ همان 6/367.
[16] ــ همان 15/174.
[17] ــ رجال النجاشی 2/347.*

دیگر منابع: مستدکات علم رجال الحدیث 7/448 رجال ابن داود 350 منهج المقال 336 قاموس الرجال 9/42 هدایة المحدثین 146 جامع المقال 89 طرائف المقال 1/607 معجم المؤلفین 12/304 میزان الاعتدال 4/137 تاریخ یحیی بن معین 1/258 الجرح و التعدیل 8/385.

معاویه ـ کندی (در عصر امام رضا(علیه السلام))

معاویة بن سعید کندی کوفی.

او از اصحاب امام کاظم،1 امام صادق و امام رضا(علیهم السلام)محسوب شده2 و از امام رضا(علیه السلام) روایت کرده و محمد بن حسین بن ابی الخطاب و دیگران از وی روایت کرده اند و اثر او المسائل می باشد که از امام رضا(علیه السلام) پرسیده و پاسخ گرفته بود.3 بیش از این، اطلاعات بیشتری از وی در منابع به دست نیامده است.

پی نوشت ها

[1] ـ رجال البرقی 52. 2 ـ رجال الطوسی 310 و 389.
[3] ــ رجال النجاشی 2/346.*

دیگر منابع: نقد الرجال 347 قاموس الرجال 9/37 مجمع الرجال 6/99 حاوی الاقوال 4/305 منهج المقال 336 تنقیح المقال 3/223 رجال ابن داود 350 معجم رجال الحدیث 18/205 جامع المقال 89 طرائف المقال 1/360.

معاویه ـ کندی (زنده در 180هـ )

معاویة بن میسره بن شریح بن حارث کندی کوفی نخعی.

اهل کوفه1 و از نوادگان شریح قاضی است2 و در شمار اصحاب امام صادق(علیه السلام)یاد شده است3 و از آن حضرت،4 حکم بن عتیبه5 و