نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 256
تعاون خيلى در قديم زياد بود. اينجا است كه حضرت(ص) مىفرمايد: «لَا قَطْعَ فِي ثَمَرٍ وَ لَا كَثَرٍ» يعنى دست سارقى را كه از ميوه و سردرختى ها برده، قطع نكنيد، همينطور درباره شكوفه ها و گلهايى كه داده مىشود.
مرحوم ملّا محسن فيض كاشانى(رحمه الله) هم از اين حديث همينطور برداشت كردهاند كه خيال نكنيد مراد قطع درخت است بلكه منظور اين است كه درباره كسى كه از سردرختى ديگران استفاده مىكند، حدّ قطع نيست.
«يَا عَلِيُّ، لَيْسَ عَلَى زَانٍ عُقْرٌ» بر شخص زناكار عقر نيست. عُقر يعنى صداق و مهريه، پس مسأله اين است اگر زنايى محقّق شد آيا مهريه دارد؟ فرمودند مهريه ندارد؛ يعنى از نظر اسلام، كسى كه حيثيت خودش را به دست خودش به باد مىدهد ارزش ندارد. اين چه ارزشى دارد؟ چه مهريه اى مىخواهد؟
«وَ لَا حدّ فِي التَّعْرِيضِ» آيا تعريض حدّ دارد؟ يعنى اگر كسى به كسى با كنايه نسبت زنا داد و قَذْف المحصنين كرد آيا حدّ بر او جارى مىشود؟ يك موقع العياذ بالله كسى نسبت زشت زنا را به محصنين مىدهد و قذف المحصنين مىكند يعنى رسماً به كسى مىگويد كه تو زنا دادى، اگر زن محصنه باشد و شوهر داشته باشد اين قذف زن شوهر دار است و حدّ دارد ولى يك موقع به تعريض چنين نسبتى را مىدهد و با كنايه معناى زنا را مىرساند مثلاً مىگويد تو را با فلان نامحرم ديدم، عمل خاص را نسبت نمىدهد بلكه به گونه اى ديگر عنوان مىكند، حالا اگر يك نفر به يك زن مؤمنه شوهر دار پاكدامن با تعريض و كنايه نسبت زنا داد آيا كنايه هم حدّ دارد؟ آيا بايد حدّش بزنيم؟ پيغمبر اكرم(ص) فرمود نخير، صورت دوّم حدّ ندارد يعنى با تعريض و كنايه اگر كسى خداى ناخواسته دامن يك نفر پاك را متّهم كرد، حدّ ندارد.
نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 256