اين (كيفرها) بدان سبب است كه خدا، هيچ نعمتى را كه به گروهى داده، تغيير نمىدهد، تا اينكه آنچه را در خودشان است تغيير دهند؛ و اينكه خدا، شنواى داناست. (53) (شيوه آنان) همچون شيوه فرعونيان و كسانى است كه پيش از آنان بودند؛ آيات پروردگارشان را دروغ انگاشتند؛ پس آنان را بخاطر پيامدهاى (گناهان) شان، هلاك كرديم؛ و فرعونيان را غرق نموديم؛ و همگى ستمكار بودند. (54) بيقين، بدترين جنبندگان نزد خدا، كسانى هستند كه كفر ورزيدند و آنان ايمان نمىآورند. (55) (همان) كسانى كه با آنان پيمان بستى، سپس در هر مرتبه پيمانشان را مىشكنند؛ و آنان خودنگهدارى (و پارسايى) نمىكنند. (56) و اگر در جنگ آنان را يافتى، پس (با حمله) به آنان، كسانى را كه پشت سرشان هستند، تار و مار كن؛ باشد كه آنان متذكّر شوند. (57) و اگر از گروهى، ترس خيانت دارى، پس (پيمانشان را) عادلانه به سويشان بينداز! [چرا] كه خدا خيانتكاران را دوست ندارد. (58) و كسانى كه كفر ورزيدند، نپندارند كه پيشى جستهاند؛ [چرا] كه آنان (خدا را) ناتوان نمىسازند. (59) و هر چه در توان داريد، از نيرو و از اسبهاى آماده براى (مقابله با) آن (دشمن) ان، آماده سازيد؛ در حالى كه بدان دشمن خدا و دشمنتان و (همچنين) گروه ديگرى غير از اينها را،- كه [شما] آنان را نمىشناسيد [و] خدا آنها را مىشناسد- بترسانيد. و هر چه در راه خدا مصرف مىكنيد، به طور كامل به شما بازگردانده مىشود، در حالى كه به شما ستم نخواهد شد. (60) و اگر (دشمنان) به صلح متمايل شوند، پس (تو نيز) بدان گراى؛ و بر خدا توكّل كن! [چرا] كه در حقيقت تنها او شنوا [و] داناست. (61)