و كسانى كه كفر ورزيدند مىگويند:» (تو) فرستاده شده نيستى. « (اى پيامبر) بگو:» گواهى خدا، و كسى كه علمِ كتاب (قرآن) نزد اوست، بين من و بين شما كافى است. « (43) 14- سورة إبراهيم به نام خداى گستردهمهرِ مهرورز الف، لام، را، [اين] كتابى است كه آن را به سوى تو فرو فرستاديم، بخاطر اينكه مردم را به رخصت پروردگارشان، از تاريكىها به سوى نور بيرون آورى، به سوى راهِ (خداى) شكستناپذير [و] ستوده. (1) (همان) خدايى كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است، فقط از آنِ اوست؛ و واى بر كافران از عذابى شديد! (2) (همان) كسانى كه زندگى پست (دنيا) را بر آخرت ترجيح مىدهند؛ و (مردم را) از راه خدا باز مىدارند؛ و مىخواهند آن (راه) را منحرف سازند؛ آنان در گمراهى دورى هستند. (3) و هيچ فرستادهاى را، جز به زبان قومش نفرستاديم؛ بخاطر اينكه (بتواند حقايق را) براى آنان بروشنى بيان كند. و خدا هر كس را (بخاطر اعمالش) بخواهد در گمراهى وانهد، و هر كس را بخواهد (و شايسته بداند) راهنمايى كند؛ و او شكستناپذير [و] فرزانه است. (4) و بيقين موسى را با نشانههاى (معجزه آساى) مان فرستاديم؛ كه قومت را از تاريكىها به سوى نور بيرون آور؛ و روزهاى خدا را به آنان يادآورى نما؛ [چرا] كه حتماً در آن (يادآورىها) براى هر بسيار شكيباى بسيار سپاسگزار، نشانههاى (عبرت آموزى) است. (5)