15- سورة الحجر به نام خداى گستردهمهرِ مهرورز الف، لام، را، آن آيات كتاب [الهى]، و قرآنى روشنگر است. (1) چه بسا، كسانى كه كفر ورزيدند، مسلمان بودنشان را آرزومندند. (2) رهايشان ساز تا بخورند، و بهره گيرند، و آرزو [ها] سرگرمشان سازد، پس بزودى خواهند دانست. (3) و (اهل) هيچ آبادى را هلاك نكرديم مگر در حالى كه براى آن، (مدّتِ) نوشته شده معينى بود. (4) هيچ ملتى از سرآمد (عُمر) ش پيشى نمىگيرند؛ و تأخير نمىكنند. (5) و (كافران) گفتند:» اى كسى كه آگاه كننده [قرآن] بر او فرود آمده، قطعاً تو ديوانهاى! (6) اگر از راستگويانى، چرا فرشتگان را نزد ما نمىآورى؟! « (7) [ما] فرشتگان را، جز به حق فرو نمىفرستيم، و در آن هنگام (كه فرود آيند) ديگر مهلت داده نمىشوند. (8) در حقيقت ما خود، آگاه كننده (قرآن) را فرو فرستاديم، و قطعاً ما پاسداران آن هستيم. (9) و بيقين پيش از تو (نيز پيامبرانى) در ميان گروههاى نخستين فرستاديم؛ (10) و هيچ فرستادهاى به سراغ آنان نمىآمد مگر اينكه همواره او را ريشخند مىكردند. (11) اينگونه اين (قرآن) را در دلهاى خلافكاران راه مىدهيم، (12) در حالى كه به آن ايمان نمىآورند؛ و روش پيشينيان (نيز چنين) گذشت. (13) و اگر (بر فرض) درى از آسمان بر آنان مىگشوديم و پيوسته از آن بالا مىرفتند، (14) حتماً مىگفتند:» ما فقط چشم بندى شدهايم؛ بلكه ما گروهى جادو زدهايم! « (15)