و در زمين، [كوههاى] استوارى افكند [مبادا] كه شما را بلرزاند؛ و نهرها و راههايى [قرار داد،] تا شايد شما راهنمايى شويد. (15) و نشانههايى (نيز قرار داد) و آن (مردم) ان به وسيله ستاره [ها] رهنمون مىشوند. (16) و آيا كسى كه مىآفريند، همچون كسى است كه نمىآفريند؟! آيا (غافليد) و متذكّر نمىشويد؟! (17) و اگر نعمت [هاى] خدا را بشماريد، نمىتوانيد آنها را شمارش كنيد؛ قطعاً خدا بسيار آمرزنده [و] مهرورز است. (18) و خدا آنچه را پنهان مىداريد و آنچه را آشكار مىسازيد، مىداند. (19) و كسانى كه (مشركان آنان را) غير از خدا مىخوانند، هيچ چيزى را نمىآفرينند؛ در حالى كه آنان آفريده شدهاند. (20) (بتان) مردگانى غير زندهاند، و (با درك حسّى) متوجه نمىشوند كه چه زمانى برانگيخته خواهند شد. (21) معبود شما معبودى يگانه است؛ و [لى] كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند، دلهايشان انكار كننده (حق) است، و آنان مستكبرند. (22) قطعاً خدا آنچه را پنهان مىكنند و آنچه را آشكار مىسازند مىداند؛ در حقيقت او مستكبران را دوست نمىدارد. (23) و هنگامى كه به آن (مستكبر) ان گفته شود:» پروردگار شما چه فرو فرستاده است؟! «مىگويند:» افسانههاى پيشينيان. « (24) تا روز رستاخيز، بارهاى سنگين (گناهان) شان را كاملًا و برخى بارهاى سنگين (گناهان) كسانى را كه بدون هيچ دانشى گمراهشان مىكنند، بر دوش كشند؛ آگاه باشيد، چه بد است آنچه را كه بر دوش مىكشند! (25) بيقين كسانى كه پيش از آنان بودند (نيز) فريبكارى كردند؛ و [لى] خدا از (ناحيه) پايهها به سراغ (ويرانى) ساختمانشان رفت، و سقف از بالاى [سر] شان بر آنان فرو افتاد؛ و عذاب (الهى) از جايى كه (با درك حسّى) متوجه نمىشدند به سراغشان آمد. (26)