و سوگندهايتان را دستاويز (فساد) در بين خودتان بر نگيريد، تا گامى، بعد از استواريش بلغزد؛ و بخاطر آنكه (مردم را) از راه خدا باز داشتيد، (آثار) بد (آن) را بچشيد! و براى شما، عذاب بزرگى است! (94) و پيمان الهى را با بهاى اندكى نفروشيد؛ در حقيقت آنچه نزد خداست، آن براى شما بهتر است اگر بدانيد. (95) آنچه نزد شماست پايان مىگيرد؛ و [لى] آنچه نزد خداست باقى است؛ و قطعاً كسانى كه شكيبايى كردند، مزدشان را بر طبق بهترين چيزى كه همواره انجام مىدادند، پاداش خواهيم داد. (96) هر كس از مرد يا زن، [كار] شايستهاى انجام دهد، در حالى كه او مؤمن است، پس قطعاً او را به زندگانى پاكيزهاى زنده مىداريم؛ و حتماً مزدشان را بر طبق بهترين چيزى كه همواره انجام مىدادند، به آنان پاداش خواهيم داد. (97) و هنگامى كه قرآن را مىخوانى، پس از (وسوسههاى) شيطان رانده شده، به خدا پناه ببر! (98) [چرا] كه او، بر كسانى كه ايمان آوردهاند، و تنها بر پروردگارشان توكّل مىكنند، هيچ تسلّطى برايش نيست؛ (99) تسلّط او تنها بر كسانى است كه وى را به سرپرستى مىگيرند؛ و (بر) كسانى كه آنان به او (خدا) مشركند. (100) و هنگامى كه (حكمِ) آيهاى را به جاى (حكم) آيهاى [ديگر] جايگزين كنيم- و خدا به آنچه فرو مىفرستد داناتر است- (مشركان) مىگويند:» تو تنها دروغپردازى. « (چنين نيست) بلكه بيشترشان نمىدانند. (101) (اى پيامبر) بگو:» روح پاك، آن (قرآن) را از طرف پروردگارت به حق فرو آورد، تا كسانى را كه ايمان آوردهاند، استوار گرداند؛ و رهنمود و مژدهاى براى مسلمانان باشد. « (102)