ترجمه قرآن - رضايى اصفهانى، محمد على و همكاران

نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : رضايى اصفهانى، محمد على و همكاران جلد : 1 صفحه : 375

(شعيب) گفت:» پروردگار من به آنچه انجام مى‌دهيد داناتر است. « (188)
و او را تكذيب كردند، و عذابِ روزِ سايبانِ (ابر آتشبار) آنان را فرو گرفت؛ براستى كه آن عذابِ روزى بزرگ بود! (189)
قطعاً در آن [ها] نشانه‌اى است و [لى‌] بيشترشان مؤمن نيستند. (190)
و مسلماً تنها پروردگار تو شكست‌ناپذير [و] مهرورز است. (191)
قطعاً اين (قرآن) فروفرستاده پروردگار جهانيان است. (192)
رُوحُ الامين (جبرئيل احياگر درستكار) آن را بر دل تو فرود آورد؛ (193)
تا از هشدار دهندگان باشى؛ (194)
به زبان عربى روشن (و واضح روشنگر)؛ (195)
و مسلماً (وصف) آن در نوشته‌هاى متين پيشينيان (آمده) است. (196)
و آيا اينكه دانشوران بنى اسرائيل (فرزندان يعقوب، وصف) آن را مى‌دانند، نشانه‌اى براى آنان نبود؟! (197)
و اگر (بر فرض) آن را بر برخى از غير عرب‌ها فرو مى‌فرستاديم، (198)
و آن را بر ايشان مى‌خواند، به آن ايمان نمى‌آوردند. (199)
اينگونه آن را در دل‌هاى خلافكاران راه مى‌دهيم. (200)
در حالى كه به آن (قرآن) ايمان نمى‌آورند تا اينكه عذاب دردناك را ببينند! (201)
و ناگهان (عذاب) به سراغشان مى آيد، و حال آنكه آنان (با درك حسّى) متوجه نمى‌شوند؛ (202)
و (در آن هنگام) مى‌گويند:» آيا ما مهلت داده شده‌ايم؟! « (203)
و آيا به عذاب ما شتاب مى‌ورزند؟! (204)
و آيا ملاحظه كردى كه اگر ساليانى آنان را (از اين زندگى) بهره‌مند سازيم، (205)
سپس آنچه را همواره به آنان وعده داده مى‌شد، به سراغشان آيد، (206)
بهره‌مندى دائمى‌شان (از دنيا چيزى از عذاب را) از آنان دفع نمى‌كند؟ (207)
و (مردم) هيچ آبادى را هلاك نكرديم جز در حالى كه براى آن [ها] هشدار دهندگانى براى يادآورى بود. (208)
و (ما) ستمكار نبوديم. (209)
و شيطان‌ها آن (قرآن) را فرو نفرستادند؛ (210)

نام کتاب : ترجمه قرآن نویسنده : رضايى اصفهانى، محمد على و همكاران جلد : 1 صفحه : 375

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست