27- سورة النمل به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز طا، سين، آن آيات قرآن و كتاب روشنگر است؛ (1) در حالى كه رهنمودى و مژدهاى براى مؤمنان است؛ (2) (همان) كسانى كه نماز را برپا مىدارند، و [ماليات] زكات را مىپردازند، و آنان خود به آخرت يقين دارند. (3) در واقع كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند، كردار (بد) شان را براى آنان آراستيم، و آنان سرگردان مىشوند. (4) آنان كسانى هستند كه عذاب بدى براى آنهاست؛ و تنها آنان در آخرت زيانكارترند. (5) و قطعاً قرآن از نزد فرزانهاى دانا به تو القا مىشود. (6) (يادكن) هنگامى را كه موسى به خانوادهاش گفت:» براستى من آتشى ديدم؛ بزودى خبرى از آن براى شما مىآورم، يا نور شعله آتشى براى شما مىآورم، باشد كه شما گرم شويد. « (7) و هنگامى كه به سراغ آن (آتش) آمد، ندا داده شد كه:» خجسته گرديد كسى كه در آن آتش است و كسى كه در پيرامون آن است! و منزّه است خدايى كه پروردگار جهانيان است! (8) اى موسى! قطعاً من خداى شكستناپذير فرزانهام؛ (9) و عصايت را بيفكن!- و هنگامى كه آن (عصا) را ديد، چنانكه گويى آن همچون مارى مىجنبيد، پشت كرده روى برتافت، و به عقب بازنگشت- (ندا آمد:) اى موسى! نترس، [چرا] كه من، فرستادگان، درنزدم نمىترسند؛ (10) مگر كسى كه ستم كرده؛ آنگاه بعد از بدى، نيكى را جايگزين (آن) نمايد، (كه در اين صورت اورا مىبخشم)؛ چرا كه من بسيار آمرزنده [و] مهرورزم. (11) و دستت را در گريبانت داخل كن تا سفيدگونه بدون (عيب) بدى بيرون آيد؛ با نشانههاى (معجزه آساى) نهگانه به سوى فرعون و قومش (برو؛ چرا) كه آنان گروهى نافرمانبردار بودند. « (12) و هنگامى كه نشانههاى (معجزه آساى) روشنگرانه ما به سراغ آن (فرعوني) ان آمد گفتند:» اين سِحرى آشكار است! « (13) و آن [ها] را بخاطر ستم و برترى طلبى انكار كردند، در حالى كه دلهايشان بدان [ها] يقين داشت. و بنگر، كه فرجام فسادگران چگونه بوده است. (14) و بيقين به داود و سليمان، دانشى داديم؛ و آن دو گفتند:» ستايش مخصوص خدايى است كه ما را بر بسيارى از بندگان مؤمنش برترى داد. « (15) و سليمان از داود ارث برد، و گفت:» اى مردم! زبان پرندگان به ما آموزش داده شد، و از هر چيزى به ما دادهشده است؛ مسلماً اين فقط فضيلت آشكارى است. « (16) لشكريان سليمان، از جنّ و انسان و پرنده، برايش گرد آورى شدند، و آنان (از پراكندگى و بى نظمى) بازداشته مىشدند. (17)