هر شخصى چشنده مرگ است؛ سپس فقط به سوى ما بازگردانده مىشويد. (57) و كسانى كه ايمان آوردند و [كارهاى] شايسته انجام دادند، حتماً آنان را در جايگاههاى (بلندى) از بهشت جاى مىدهيم، كه نهرها از زير [درختان] ش روان است، در حالى كه در آنجا ماندگارند؛ پاداش اهل عمل چه نيكوست! (58) (همان) كسانى كه شكيبايى كردند و تنها بر پروردگارشان توكّل مىكنند. (59) و چه بسيار جنبندهاى كه» روزى «خود را حمل نمى كند، خدا آنها و شما را» روزى «مىدهد؛ و او شنوا [و] داناست. (60) و اگر از آن (مشرك) ان بپرسى:» چه كسى آسمانها و زمين را آفريده، و (منافع) خورشيد و ماه را مُسخَّر كرده است؟ «حتماً مىگويند:» خدا «پس چگونه (از حق) بازگردانده مىشوند؟! (61) خدا» روزى «را براى هر كس از بندگانش كه بخواهد (و شايسته بداند) گسترده مىسازد و (يا) برايش تنگ مىگرداند؛ [چرا] كه خدا به هر چيزى داناست. (62) و اگر از آن (مشرك) ان بپرسى:» چه كسى از آسمان آبى فروفرستاد و با آن زمين را، پس از مردنش زنده نمود؟ حتماً مىگويند:» خدا «بگو:» ستايش مخصوص خداست. «بلكه بيشترشان خرد ورزى نمى كنند. (63) اين زندگى پست (دنيا) جز سرگرمى و بازى نيست؛ و قطعاً سراى آخرت فقط زندگى (حقيقى) است، اگر (بر فرض) مىدانستند. (64) و هنگامى كه بر كشتى سوار شوند خدا را در حالى كه دين (خود) را براى او خالص گردانيدهاند مىخوانند؛ و هنگامى كه آنان را به سوى خشكى نجات دهد، بناگاه آنان شرك مى ورزند. (65) تا آنچه را به آنان دادهايم ناسپاسى كنند، و تا (چند روزى از دنيا) بهرهگيرند؛ و [لى] در آينده خواهند دانست! (66) و آيا نظر نكردهاند كه ما (مكه را) حرم امنى قرار داديم در حالى كه مردم از اطرافشان ربوده مىشدند؟! پس آيا به باطل ايمان مى آورند و نعمت خدا را انكار مىكنند؟! (67)