و از نشانههاى او، اين است كه شما را از خاك آفريد، سپس بناگاه شما بشرى شديد كه گسترش مىيابيد. (20) و از نشانههاى او اين است كه همسرانى از (جنس) خودتان براى شما آفريد، تا بدانها آرامش يابيد، و در بين شما دوستى و رحمت قرارداد؛ قطعاً در آن [ها] نشانههايى است براى گروهى كه تفكّر مىكنند. (21) و از نشانههاى او آفرينش آسمانها و زمين، و تفاوت زبانهايتان و رنگهاى شماست؛ قطعاً در آن [ها] نشانههايى براى دانايان است. (22) و از نشانههاى او خواب شما در شب و روز است؛ و جستجوى (معاش) شما از بخشش اوست؛ قطعاً در آن [ها] نشانههايى است براى گروهى كه گوش شنوا دارند. (23) و از نشانههاى او، اين است كه برق را براى ترس و اميد به شما مىنماياند، و از آسمان آبى فرو مىفرستد، و زمين را پس از مردنش بوسيله آن زنده مىگرداند؛ قطعاً در آن [ها] نشانههايى است براى گروهى كه خردورزى مى كنند. (24) و از نشانههاى او اين است كه آسمان و زمين به فرمانش برپاست؛ سپس هنگامى كه شما را با يك بار خواندن، از زمين فراخواند، ناگهان شما (از گورها) بيرون مىآييد. (25) و هر كه در آسمان ها و زمين است فقط از آن اوست؛ [و] همه براى او [فروتن و] فرمان پذيرند. (26) و او كسى است كه آفرينش را آغاز مى كند، سپس آن را باز مىگرداند، و آن بر او آسانتر است؛ و مثال والاتر در آسمانها و زمين فقط از آن اوست؛ و او شكستناپذير فرزانه است. (27) (خدا) مَثَلى از خودتان، براى شما زد: آيا در آنچه به شما» روزى «دادهايم، از آنچه (از بردگان) كه شما مالك شدهايد، هيچ شريكى براى شما وجود دارد كه شما در آن (روزى) يكسان باشيد؛ [و] همانطور كه شما از خودتان ترس داريد از آنان ترس داشته باشيد؟! اينگونه آيات را براى گروهى كه خردورزى مىكنند شرح مىدهيم. (28)