بلكه كسانى كه ستم كردند بدون هيچ دانشى از هوسهايشان پيروى كردند. و كسى را كه خدا گمراه كرده است، چه كسى هدايت مىكند؟! و هيچ ياورى براى شان نيست. (29) پس روى (وجود) خود را به دين حق گرايانه راست دار، (و پيروى كن از) سرشت الهى كه (خدا) مردم را بر (اساس) آن آفريده، كه هيچ تغييرى در آفرينش الهى نيست؛ اين دين استوار است، و ليكن بيشتر مردم نمىدانند. (30) در حالى كه به سوى او بازگشت مىكنيد. و [خود را] از [عذاب] او حفظ كنيد، و نماز را برپا داريد و از مشركان نباشيد؛ (31) از (همان) كسانى كه دينشان را پراكنده ساختند و گروه گروه گرديدند، هر حزبى به آنچه نزد آنهاست شادمانند. (32) و هنگامى كه زيان (و رنج) ى به مردم برسد، پروردگارشان را مىخوانند در حالى كه به سوى او باز مىگردند، سپس هنگامى كه رحمتى از خود به آنان بچشاند، بناگاه دستهاى از آنان به پروردگارشان شرك مى ورزند. (33) تا آنچه را به آنان دادهايم، ناسپاسى كنند! پس (چند روزى از دنيا) بهره گيريد، و [لى] در آينده خواهيد دانست. (34) بلكه آيا دليلى برآنان فرو فرستاديم و آن (دليل)، از آنچه همواره بوسيله آن شرك مىورزيدند، سخن مىگويد؟! (35) و هنگامى كه رحمتى به مردم بچشانيم، بدان شادمان مىشوند؛ و اگر بخاطر دستاورد پيشينشان بدى به آنان برسد، ناگهان آنان نااميد مىشوند. (36)