و آيا اطلاع نيافتهاند كه خدا» روزى «را براى هر كس بخواهد (و شايسته بداند) گسترده سازد، و تنگ گرداند؟! قطعاً در آن [ها] نشانههايى است براى گروهى كه ايمان مىآورند. (37) پس حقِ نزديكان و بينوا و در راه مانده را به او بده؛ آن براى كسانى كه (خشنودى) ذات خدا را مى خواهند بهتر است؛ و تنها آنان رستگارانند. (38) و آنچه از ربا مىدهيد تا در اموال مردم افزون شود، پس نزد خدا فزونى نمىيابد؛ و آنچه از [ماليات] زكات مىپردازيد در حالى كه (خشنودى) ذات خدا را مىخواهيد، پس تنها آنان (بدان) افزون يافتگانند. (39) خدا كسى است كه شما را آفريد، سپس شما را» روزى «داد، سپس شما را مىميراند، سپس شما را زنده مىكند؛ آيا از شريكان شما (كه براى خدا همتا قرار دادهايد) كسى هست كه از اين (كارها) چيزى را انجام دهد؟! او منزّه و برتر است از آنچه شريك (او) قرار مىدهند. (40) بخاطر دستاورد مردم، تباهى در خشكى و دريا آشكار شد؛ تا (سزاى) بعضى از آنچه انجام دادهاند را به آنان بچشاند! باشد كه آنان بازگردند. (41) بگو:» در زمين گردش كنيد و بنگريد فرجام كسانى كه پيش از [شما] بودند چگونه بوده است! بيشتر آنان مشرك بودند. « (42) پس روى (وجود) خود را به سوى دين استوار راست دار؛ پيش از آنكه روزى فرا رسد كه از [جانب] خدا هيچ بازگشتى براى آن نيست؛ در آن روز (مردم) متفرّق مىشوند. (43) هر كس كفر ورزد، كفرش بر [زيان] اوست؛ و كسانى كه [كار] شايسته انجام دهند، پس به [سود] خودشان (فرجام نيكى) آماده مىسازند. (44) تا (خدا) كسانى را كه ايمان آورده و [كارهاى] شايسته انجام دادهاند، از بخشش خود پاداش دهد؛ [چرا] كه او كافران را دوست نمىدارد. (45)