به پذيرش اصول اعتقادي تربيت نمايند و احکام واجبات و آن‌چه شارع مقدّس به انجام آن اهتمام دارد را به آنان بياموزند، هم‌چنين بر اوليا واجب است که کودکان را از آن‌چه براي آن‌ها مضّر مي‌باشد و شارع تحقّق نيافتن آن‌را در خارج مهم دانسته، منع نمايند[1] و به ترک آن عادت دهند، هم‌چنين مستحب است کودکان را در جهت کسب ارزش‌ها و فضائل اخلاقي تربيت نمايند و علوم و فنون مفيد را آموزش دهند.

امام خميني(قدّس سرّه) در اين‌باره مي‌نويسد: «بر ولي کودک لازم است که او را از آن‌چه موجب فساد اخلاق مي‌شود، محافظت نمايد، تا چه رسد به آن‌چه مضّر به اعتقادات وي مي‌باشد».[2]

آيةالله گلپايگاني نيز در اين‌باره مي‌گويد: «والدين موظّفند کودکان خود را در جهت کسب اخلاق کريمه و آداب پسنديده تربيت نمايند و بر انجام کردار نيک و صفات مردانگي و کرامت عادت دهند و از آن‌چه به حال خود و ديگران مضّر است، منع نمايند و به طور کلّي ولي کودک وظيفه دارد او را به انجام آن‌چه صلاح و خير است، ترغيب و تشويق نمايد. تنبيه و تأديب اطفال در اين‌گونه موارد ظلم نيست، بلکه احسان به آن‌ها است تا در زندگي دنيا سعادتمند و به نعمت‌هاي الهي در آخرت دسترسي پيدا کنند.[3]

12. ادلّه وجوب تعليم و تربيت

اوّل: آياتي از قرآن

1ـ اي کساني که ايمان آورده ايد، خود و خانواده خود را از آتشي که هيزم آن، انسان‌ها و سنگ‌ها هستند، محافظت نماييد. (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ امَنُوا قُوا أَنفُسَکُم وَ أَهلِيکُم نارًا وَقُودُهَا النَّاسُ والحِجَارَةُ).[4]

[1] . ر. ک: مسالک الافهام49:7، تراث شيخ الاعظم، کتاب النکاح: 61، عروة الوثقي، (احکام صلاة القضاء)، 3: 74 ـ 75، مسألة 36، موسوعة الامام الخويي3: 311 ـ 312، مستمسک العروة الوثقي102:7.

[2] . تحرير الوسيلة 13:2، (کتاب الحجر) مسألة 11.

[3] . الدر المنضود2: 282 ـ 283.

[4] . سوره تحريم6:66.