هر کار پسنديده يا ناپسند با تکرار، خوي و عادت قرار ميگيرد، همانطور که انسان با تکرار گفتار صادقانه، به صداقت و راستگويي عادت ميکند، با گفتار کذب و دروغ نيز به دروغگويي خوي ميگيرد، بدان جهت گفتهاند: عادت طبع ثانوي انسان است. در روايات تأکيد شده که خود را به انجام کردار نيک عادت دهيد.
اميرالمؤمنين(عليه السلام) ميفرمايد: عادت و خوي، بر رفتار هر انساني سلطه پيدا ميکند و آنرا تحت تأثير خود قرار ميدهد. «لِلعادَةِ عَلي کُلَِّ اِنسانٍ سُلطانٌ».[2]
همچنين فرموده است: نفس خود را به کردار پسنديده و کريمانه عادت ده، و پرداخت واجبات مالي خويش را بر نفس تحميل کن، به شرافت و بزرگي خواهي رسيد و خانه آخرت خود را آباد خواهي نمود و گويندگان نيک بسيار خواهي داشت. «قالَ: عَوَّد نَفسَکَ فِعلَ المَکارِمِ، وَ تَحَمُّلَ أَعباءِ المَغارِمِ، تَشرُف نَفسُکَ وَ تُعمَر آخِرَتُکَ وَ يَکثُر حامِدُوکَ».[3]
استفاده از اين روش در تربيت کودکان از بهترين روشها است، زيرا روح و روان کودک، پاک و طاهر و خالي از هر عادت است و مستعد براي پذيرش رفتار و کردار پسنديده انساني ميباشد. بدان جهت بر اولياي آنها، اعم از پدر و مادر و معلم و... لازم است آنها را به رفتار نيک و صفات کريمانه انساني عادت دهند.
[1] . آنچه که انسان به آن خوي ميگيرد و در وقت معين انجام ميدهد، عادت ناميده ميشود و جمع آن عادات است؛ فرهنگ فارسي عميد1416:2.