1ـ خداوند مؤمنين را براي استقامت در مقابل دشمن و مبارزه جهت پيروزي، مورد تشويق قرار مي‌دهد و مي‌فرمايد: ‌اي پيامبر، مؤمنان را تحريک و تشويق به جنگ[با دشمن] کن، هرگاه بيست نفر با استقامت از شما باشند، بر دويست نفر از دشمن غلبه مي‌کنند و اگر صد نفر باشند بر هزار نفر از کساني که کافر شدند، پيروز مي‌گردند.[1]

2ـ و هم‌چنين مي‌فرمايد: آن‌ها که ايمان آوردند و هجرت کردند و با اموال و جانشان در راه خدا جهاد نمودند، مقامشان نزد خدا برتر است و آن‌ها به موهبت عظيم رسيده‌اند، پروردگار، آن‌ها را به رحمتي از ناحيه خويش و خشنودي و باغهاي بهشتي که در آن نعمت‌هاي جاودانه دارند، بشارت مي‌دهد، همواره و تا ابد در اين باغها[و در لابلاي اين نعمتها] خواهند بود، زيرا نزد خداوند پاداش عظيم است. (اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ هَاجَرُوا وَ جَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللهِ بِأَموَالِهِم وَ أَنفُسِهِم أَعظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الفَائِزُونَ* يُبَشَّرُهُم رَبُّهُم بِرَحمَةٍ مِنهُ وَ رِضوَانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُم فِيهَا نَعِيمٌ مُقيمٌ* خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً أِنَّ اللهَ عِندَهُ أَجرٌ عَظِيمٌ)[2].

3ـ اميرالمؤمنين(عليه السلام) درباره کارمندان عالي رتبه دولت در ضمن تعاليم خود به مالک اشتر، مي‌نويسد: با تحسين و حق شناسي، خويشتن را با مأمورين درستکار خود مرتبط کن، خدمات صادقانه آنان را به زبان بياور و به صراحت قدرداني نما، زيرا تحسين و حق شناسي مردان شجاع را در راه نيکوکاري ترغيب مي‌کند و مسامحه کاران را به خواست خداوند به جنبش و حرکت وا مي‌دارد. «وَ واصِل[اوصل] فِي حُسنِ الثَّناءِ عَلَيهِم وَ تَعديدِ مَا أَبلَي ذَوُو البَلاءِ مِنهُم فَإِنَّ کَثرَةَ الذَِّکرِ لِحُسنِ أَفعَالِهِم تَهُزُّ الشُّجَاعَ وَ تُحَرَّضُ النَّاکِلَ، إِن شَاءَ اللهُ».[ 3 ]

4ـ رسول اکرم(صلي الله عليه وآله) مرد عربي را ديد که در نماز خود دعا مي‌خواند و مضامين بسيار عالي و پرمعنايي را به پيشگاه الهي عرضه مي‌کند، سخنان عميق و پر مغز آن مرد که حاکي از مراتب معرفت و کمال ايمانش بود در پيامبر(صلي الله عليه وآله) تأثير گذاشت. ايشان شخصي را بر او گمارد و دستور داد، وقتي مرد عرب از نماز فارغ شد او را به حضورش بياورد، عرب را به

[1] . سوره انفال65:8.

[2] . سوره توبه20:9 -22.