‌اي پدر، اين چنين است، زيرا آن که من براي او نماز مي‌خوانم از مردم به من نزديکتر است، مگر نه اين است که خداوند مي‌فرمايد: ما از رگ گردن او (انسان) به او نزديکتريم، ( وَ نَحنُ أَقرَبُ إِلَيهِ مِن حَبلِ الوَريدِ). امام صادق(عليه السلام)کودک خود را به سينه چسبانيد و مورد ملاطفت و تشويق قرار داد و فرمود: پسرم، پدر و مادرم فداي تو باد، ‌اي کسي که اسرار الهي در تو به وديعه گذارده شده است. «فَضَّمَهُ أَبُوعَبدِاللهِ إِلي نَفسِهِ، ثُمَّ قال: يا بُنَيَّ بِأَبِي أَنتَ وَ أُمَّي يا مُستَودَعَ الأَسرَارِ».[1]

14. فوايد تشويق

1ـ تشويق عامل تقويت روحي کودک به سوي کمال مي‌باشد و مي‌تواند با اعتماد به نفس، کارهاي خوب و مورد علاقه خود را دنبال کند.

2ـ استعدادهاي دروني کودک را رشد و به شکوفايي سوق مي‌دهد و زمينه يأس و نوميدي و بدبيني را از بين مي‌برد.

3ـ کودک در پرتو تشويق مي‌آموزد چگونه مشکلات و سختي‌ها را بر خود هموار سازد تا به هدف مطلوب برسد.

4ـ تشويق سبب مي‌شود کودکان با نظري خوب و خوش بينانه، به پدر و مادر و ديگر اطرافيان بنگرند، و آن‌ها را دوست و همدم و يار صميمي خود تلّقي کنند، اين ويژگي به نوبه خود ثمرات بسياري را در بر خواهد داشت.

5ـ گاه يک تشويق مناسب و حکيمانه، ممکن است مسير زندگي کودکي را عوض کند و او را از بدي و انحرافات نجات بخشد.

6ـ تشويق کودک براي انجام فعاليت‌هاي مثبت، باعث انگيزش و تحرّک در ديگران خواهد شد و فضاي رقابتي خوبي در بين آن‌ها ايجاد خواهد نمود، بدان جهت بهتر است در حضور ديگران انجام پذيرد تا موجب تحرّک سازنده و پويايي آن‌ها شود.[ 2 ]

[1] . ابن شهر آشوب، مناقب4: 7 ـ 8؛ بحارالانوار338:43، ح11.