است، مي‌توان خيلي زود کودک را به نظم و تربيت وا داشت و تمام سجاياي اخلاقي و صفات انساني را به تدريج در وي پرورش داد.

پرورش ايمان به خداوند در روان کودک، بر پدر و مادر واجب است و يکي از حقوق فرزندان مي‌باشد و علاوه بر ادلّه‌اي که در مباحث گذشته تحت عنوان «حکم فقهي تعليم و تربيت» ذکر نموديم، در روايات بر آن تأکيد شده است. اينک نمونه‌هايي از آن ذکر مي‌شود:

1ـ امام سجاد(عليه السلام) در ضمن حقوق فرزند، فرموده است: پدر در ولايت و سلطه‌اي که بر فرزند دارد، مسئول است او را مؤدب و با اخلاق پسنديده پرورش دهد و او را نسبت به خداوند بزرگ راهنمايي کند. «وَ أَنَّکَ مَسئُولٌ عَمَّا وَلَّيتَهُ مِن حُسنِ الأَدَبِ وَ الدَّلالَةِ عَلي رَبَّهِ».[1]

2ـ از پيامبر اعظم(صلي الله عليه وآله) نقل شده که فرموده است: زبان کودکانتان را با جمله شريفه «لا إِلهَ إِلاَّ الله» بگشاييد، اوّلين کلمه‌اي که به آنان ياد مي‌دهيد، کلمه توحيد باشد. «إِفتَحُوا عَلي صِبيانَکُم أَوَّلَ کَلِمَةٍ لا إِلهَ إِلاَّ الله».[2]

3ـ و نيز فرموده است: وقتي معلّم به کودک، نام خدا را بياموزد، خداوند معلّم و کودک و هم‌چنين پدر و مادر طفل را از عذاب مصون مي‌دارد.[ 3 ]

4ـ شخصي به نام عبدالرحمن سلمي به فرزند امام حسين(عليه السلام) سوره حمد را آموخت، وقتي کودک در حضور پدر، سوره حمد را خواند، حضرت امام حسين(عليه السلام) علاوه بر پول نقد و پارچه‌اي که به جهت حق شناسي به معلم طفل داد، دهان آموزگار از دُر پُر کرد. اطرافيان از اين همه بخشش آن حضرت، تعجّب کردند و از حضرت در اين‌باره سؤال نمودند، امام حسين(عليه السلام) در جواب فرمودند: کجا پاداش مالي من با عطاي آموزش اين معلّم برابري مي‌کند. يعني خدمت تعليم سوره حمد از عطاي مالي من ارزنده‌تر است.[ 4 ]

[1] . کنزالعمال441:16، ح45332.

[2] . مستدرک الوسائل166:15، باب60 من ابواب احکام الاولاد، ح4.