BOK36845 - 0 - کتابخانه مدرسه فقاهت

نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 169

فكر گناه را هم نمى‌كند؟ حضرت(ع) مثالى زد و فرمود: هيچ وقت شده است فكر اين كار را كرده باشى كه مدفوع خودت را بخورى؟ عرض كرد: نه، يابن رسول الله. فرمود: گناه براى معصوم مثل مدفوع انسانى است. بنابراين، امام(ع) مثل من و شما نيست كه به چشم لذّت به گناه نگاه كند. من و شما به آن لذّتها فكر مى‌كنيم و گول مى‌خوريم. لذّتى كه مى‌خواهد در امر زنا انجام بدهد، لذّتى كه مى‌خواهد آن حالت مستى برايش پيش بيايد، امّا عقلش نمى‌رسد. امام(ع) فكر گناه را هم نمى‌كند. در روايت ديگرى امام صادق(ع) از پيغمبر بزرگوار اسلام(ص) روايت كردند: «ثَلَاثٌ مُهْلِكَاتٌ»[1] سه چيز است كه بشر را از پا در مى‌آورد. {a«شُحٌ مُطَاعٌ»a} كسى كه بخل داشته باشد. همه ما بخل را داريم امّا داشتن بخل بد نيست پس كدام بخل بد است؟ بخلى بد است كه مُطاع باشد يعنى انسان قبول كند. چه بسا در بعضى جاها بخل خوب هم هست، در كجا؟ در زن. از صفاتى كه براى مرد بد است ولى براى زن خوب است همين بخل است. اگر مرد بخيل باشد زشت است امّا بخل زن در مورد اموال شوهرش جزو محسّنات زن است. اينكه زن حاضر نشود مال شوهرش را هدر بدهد. ببينيد، همين بخلى كه صفت بدى است در زن خوب است. بعد فرمود{a«وَ هَوًى مُتَّبَعٌ»a} اينكه دنبال هواى نفس برود. هواى نفس را هم همه داريم. نمى‌شود كه نداشته باشيم و يكى از نعمتهاى خدا است پس خود هواى نفس داشتن، بد نيست و آنچه درست نيست هواى نفسى است كه تبعيت شده باشد. در رابطه با اينكه هواى نفس ذاتاً خوب است يا بد، بحثى در بين علماى علم اخلاق است. بعضى مى‌گويند كه ذاتاً بد است صرف نظر از اين كه مُتَّبَع باشد يا نباشد؛ عدّه اى

[1] . بحار الأنوار، ج 69، ص 321P

نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 169

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست