BOK36845 - 0 - کتابخانه مدرسه فقاهت

نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 170

هم گفته اند: خير، چه بسا خوب است چون هواى نفس است كه انسان را در مبارزه اش بالا مى‌برد. خدا هواى نفس را براى اين مى‌گذارد كه تو با آن مبارزه كنى و گوش به حرفش ندهى تا خدا به تو درجه بدهد، مقام و عظمت بدهد مثل اينكه شب را خدا مى‌گذارد تا قدر روز معلوم شود، هر دو خوب است منتها هر كدام براى اين است كه ارزش ديگرى كم نشود. اگر اصل وجودش بد بود خدا آن را نمى‌آفريد؛ بنابراين، هواى نفس يكى از نعمتهاى خدا است امّا حالا اين هواى نفس را كجا به كار ببريم؟ اگر در جاى غير مشروع باشد حرام است پس«هوى متّبع» يعنى بگويد هر چه دلم مى‌خواهد، حالا حرام باشد يا حلال، اين بد است. سوّمين چيزى كه انسان را هلاك مى‌كند«وَ إِعْجَابُ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ» كسى كه خيلى از عمل خودش خوشش بيايد. البتّه اين هم مخفى نماند وقتى امام صادق(ع) اينها را بيان كردند كه عُجب اين است بعضى افراد از فرمايش ايشان ترسيدند. عدّه اى از اصحاب رنگشان پريد. عرض كردند: يابن رسول الله، خدا به داد ما برسد، همه ما جهنّمى هستيم. حضرت(ع) فرمود: چرا؟ گفتند: گاهى كه نماز مى‌خوانيم يا روزه مى‌گيريم احساس لذّت مى‌كنيم و خوشمان مى‌آيد پس واى به حال ما. حضرت(ع) فرمود: اشتباه نكنيد، اگر خوشحالى به سبب اين باشد كه خدا اين توفيق را به من داده است ايراد ندارد، بسيار هم خوب است. امام صادق(ع) هر وقت نمازشان را مى‌خواندند سر به سجده مى‌بردند و مى‌گفتند: خدايا تو را شكر كه من واجبت را ادا كردم. حضرت(ع) فرمود: اين ايراد ندارد. آنچه درست نيست به اين معنا است كه شخص، عملش را بزرگ بشمارد. جمله بعد در اين روايت مرا خيلى تكان داد. «وَ هُوَ مُحْبِطٌ لِلْعَمَلِ وَ هُوَ دَاعِيَةُ الْمَقْتِ مِنَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ» اين پسوند نشان مى‌دهد كه عُجب و غرور چقدر مهم است.

نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 170

فرمت PDF

شناسنامه

فهرست