نام کتاب : أطیب البیان في تفسیر القرآن نویسنده : طیب، عبدالحسین جلد : 1 صفحه : 487
الحدیث»
(مؤمن بر برادر خود سی حق دارد که آنها از وی برداشته نشود مگر اینکه اداء کند یا برادر مؤمنش گذشت نماید، تا آخر حدیث)
«مقام سوم»
در جمله ﴿وَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ أُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ﴾ معنی افساد و اقسام آن در ذیل آیه شریفه ﴿وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ﴾ الایة گذشت (1) و همچنین معنی خسران که زیان در تجارت است مقابل ربح که سود در تجارت میباشد در ذیل آیه شریفه ﴿أُولئِکَ الَّذِینَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدی﴾ الایة بیان شد، مراجعه شود»
(چگونه بخدا کافر میشوید و حال آنکه شما مردگان بودید پس شما را زنده نمود سپس میرانید و دو مرتبه زنده نمود و باز بسوی او بازگشت میکنید) کیف از ادات استفهام است و بآن از کیفیّت و حالت چیزی سؤال میشود و در آیه با تعجب سؤال از وجه و دلیل کفر آنان میشود که با این آیات و براهین واضحه و ادلّه کامله بر وجود خدا و وجوب عبادت و اطاعت او چگونه کفر میورزید و راه عبادت غیر حق را انتخاب و اختیار میکنید چنانچه در آیه دیگر میفرماید ﴿أَ فِی اللَّهِ شَکٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ﴾ (3) و «کفر» در لغت بمعنی ستر و پوشاندن است چنانچه در ذیل آیه شریفه