دربارۀ این عبارت آورده ایم که ظاهراً ح 3 برگرفته از تفسیر قمی است، این روایت در تفسیر علی بن ابراهیم بدون نسبت به روایت ذکر شده و چون علی بن ابراهیم در تفسیر تنها به روایات اعتماد می کند، کلینی عبارت تفسیری وی را بسان روایتی بدون سند تلقی کرده است.

بنابراین کلمۀ «بإسناده» اشاره به سند قبل نیست بویژه با توجه به عدم تکرار «قال» در آن، از این بحث روشن می شود که دلیلی در دست نداریم که حدیث کافی (1)(علی بإسناده) را اشاره به قبل بدانیم.

منابع کافی

منابع کافی با توجّه به ساختار سندی آن، به روشنی معلوم نیست، ولی با توجّه به قرائنی می توان این گونه منابعی را شناسایی کرد، بویژه در جلد هشتم (کتاب الروضة) .

منابع کافی بر سه گونه اند:

الف - گونۀ اوّل: منابع موجود کافی.

ب - گونۀ دوم: منابع مفقود در کتاب روضه.

ج - گونۀ سوم: منابع مفقود در سایر کتب کافی.

الف: منابع موجود کافی

با مقایسه بین کتاب کافی و منابع موجود می توان برخی از منابع کافی را بدست آورد، شباهت بسیار ترتیب احادیث در دو کتاب از جمله قرائن کشف منابع بشمار می آید:

1. بصائر الدرجات ، محمد بن الحسن صفّار،

کتاب الحجة 1: 176 - 180، 190 - 193، 208 - 214، 218 - 225، 228 - 230، 238 - 240، 263 - 270، 273 - 275 و موارد دیگر.

2. محاسن أحمد بن أبی عبد اللّه برقی

کتاب الدعاء 2: 516 - 520، 541 - 542.

کتاب العشرة 2: 669 - 670.

کتاب الزکاة، أبواب الصدقات 4: 50 - 52.

کتاب الحج 4: 283، 286 - 287 (در آداب سفر) .

مجلد ششم در کتاب اطعمه (6: 263 به بعد) .

(1) کافی، ج 3، ص 23، ح 5.