- ابن سماعة (کتاب الطلاق 6: 70/ذیل 4 - در ضمن وی کلام محمد بن ابی حمزه را رد می کند - 85: /5) .

- ابن أبی عمیر (کتاب الطلاق 6: 98 و 110، کتاب الوصایا 7: 24/ذیل 3) .

- ابن أبی عمیر عن جمیل (کتاب الطلاق 6: 64) .

- فضل بن شاذان (کتاب المواریث 7: 168) .

- زراره (کتاب الدعاء 2: 467/7) .

- النوفلی (کتاب الجنائز 3: 62/5) .

- أبو بصیر (کتاب الصلاة 3: 492/3) .

در کتاب الحج 4: 398/4 توضیحی را که دربارۀ علت جویدن اذخر از «بعض أصحابنا» پرسیده نقل می کند.

گونۀ دوم: تفسیر روایات بدون نقل

کتاب التوحید 1: 85/ذیل 1 (خ توحید: 288 به مؤلف نسبت می دهد) .

کتاب الحجة 1: 279/3.

کتاب الصلاة 3: 290/7، 437/2 (این تفسیر را در تهذیب 3: 215/529 با عبارتی مبسوطة به کلینی نسبت می دهد که گویا نقل به معنا می باشد) .

کتاب الزکاة 4: 91/6 (بحثی در رفع تعارض بین دو روایت) .

کتاب الدیات 7: 363.

- در کافی در ضمن بسیاری از روایات با کلمۀ «یعنی» توضیحاتی دربارۀ نام امام مسئول عنه همچون أبو الحسن علیه السلام یا مرجع ضمیر یا معنای کلمۀ غریب یا تقیید اطلاق حکم با تکیه بر قرائن مقامی یا برای بیان فعلی که از امام صادر شده، آمده است.

این توضیحات بسیار بعید است که از کلام امام علیه السلام باشد، بلکه ظاهراً از کلام برخی از راویان روایت یا خود کلینی می باشد و در اندک موارد این احتمال که تفسیر از کلام امام علیه السلام باشد وجود دارد.

- غالب راویان کافی از معصومین علیهم السلام می باشند ولی گاه کلینی از برخی راویان و