اصحابنا» عده ای از مشایخ کلینی اند که وی جهت اختصار، به نام آنها تصریح نکرده است. این «عده» را می توان به دو دسته تقسیم کرد: 1. عدۀ معلوم، 2. عدۀ مجهول.

عدۀ معلوم: یعنی عده هایی که کتب رجالی افراد آن را مشخص کرده اند از این رو چنین عده هایی موجب ارسال سند نمی شوند. عده های معلوم کافی به عده هایی گفته می شود که پس از تعبیر «عدة من اصحابنا» نام یکی از سه نفر زیر وجود داشته باشد:

1. عِدَّةٌ مِن أصحابِنا عن أحمدَ بنِ محمّد بنِ عیسی. این عده پنج نفرند: محمّدُ بنُ یحیی، علیُّ بنُ موسی الکُمِیذانی، داودُ بنُ کُورَة، أحمدُ بنُ إدریس و علیُّ بنُ إبراهیمَ بنِ هاشم.

2. عِدَّةٌ من أصحابِنا عن أحمدَ بنِ محمّدِ بن خالِد البَرقی ] احمد بن ابی عبداللّه برقی [ . این عده نیز پنج نفرند: علیُّ بنُ إبراهیمَ، علیُّ بنُ محمّدِ بنِ عبدِاللّه، ابن اذَینه، أحمدُ بنُ عبداللّه بنِ امیَّه و علیُّ بنُ الحسینِ السَّعد آبادی.

3. عِدَّةٌ مِن أصحابِنا عن سَهلِ بنِ زیادٍ. این عده چهار نفرند: علیُّ بنُ محمَّدِ بنِ عَلّان، محمّدُ بنُ أبی عبدِاللّه، محمَّدُ بنُ الحسنِ و محمّدُ بنُ العُقَیل الکُلَینی. (1)

عدۀ مجهول: هر عده ای است که از غیر این سه نفر نقل کند. مانند:

عِدَّةٌ من أصحابِنا عن إبراهیمَ بنِ إسحاقِ الأحمر.

عِدَّةٌ من أصحابِنا عن أحمدَ بِن محمّدِ بن أبی نَصر. (2)

مصادیق عده های مجهول در هیچ یک از منابع حدیثی و رجالی موجود مشخص نگردیده است و لذا چنین مواردی موجب ارسال سند می شود.

تذکر: تعابیری از قبیل «بعضُ أصحابِنا عن. . .» نیز مجهول به شمار می روند و موجب ارسال سند می گردند. با این تفاوت که «عِدَّةٌ مِن اصحابِنا» برای چند نفر و «بعضُ اصحابِنا» برای یک نفر به کار می رود.

(1) ر. ک: خلاصة الأقوال، [1] الفائدة الثالثه، ص 430؛ نیز: وسائل الشیعه، ج 30، [2] خاتمه، فایده سوم، ص 145-148؛ نیز: مقالة «العِدَد فی اسانید الکافی الشریف للامام الکلینی» ، سید ثامر هاشم العمیدی، علوم الحدیث، ش 16، 1425ق، ص 16- 69.

(2) همچنین است عباراتی از قبیل «جماعة عن احمد بن محمد ] بن یحیی [ » این تعبیر در کتاب الصلوة مکرر به کار رفته است، مانند: الکافی، ج 3، ص 266، ح 8، و ص 268، ح 4 و ص 308، ح 35، و ص 322، ح 5.