ظاهر تعبیر دوازده امام که همگی از فرزندان علی علیه السلام هستند شائبۀ سیزده امام را به ذهن القا می کند.

دربارۀ روایات شش گانۀ مذکور این نکته قابل ذکر است که اولاً عنوان باب یعنی عبارت «ما جاء فی الاثنی عشر و النص علیهم. . .» به روشنی بیانگر این مطلب است که مرحوم کلینی از چنین روایاتی همچون بقیۀ روایات باب، استفادۀ دوازده امام را کرده است، ثانیاً برخی از روایات باب همچون قول پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله «إنّی و اثَنی عشر من وُلدی و أنتَ یا علیّ زرّ الأرض» (1)به چهارده معصوم اشاره دارد نه صرفاً ائمۀ دوازده گانه. همچنین برخی از این روایات با توجه به نقل های سالم دیگری که از آنها در سایر کتب حدیثی وجود دارد، ظاهراً از لحاظ متنی دچار تحریف و تصحیف شده اند؛ مثلاً شیخ مفید روایت پیشین را از کلینی این گونه نقل کرده است: «. . . کلّهم مُحَدَّثٌ، علی بنُ أبی طالب و أحَدَ عَشَرَ مِن وُلدِه. . .» (2)که صراحت در دوازده امام دارد.

3. روایات حاکی از وقوع تحریف در قرآن: مانند: علی بنُ الحَکَمِ عَن هشام بن سالمٍ عن أبی عبدِاللّه علیه السلام قال: إنَّ القرآنَ الذی جاء به جبرئیلُ إلی محمد صلی الله علیه و آله سبعةُ عَشَرَ ألفَ آیةٍ. (3)

هشام بن سالم از امام صادق علیه السلام نقل کرده که فرمود: قرآنی که جبرئیل برای محمد صلی الله علیه و آله آورده هفده هزار آیه بوده است با توجه به این که تعداد آیات موجود در مصحف طبق شمارش های مشهور شش هزار و اندی می باشد، (4)عدد هفده هزار آیه را نمی توان پذیرفت لذا این روایت به شکل موجود قابل قبول نیست، لیکن برخی از محققان بر آن اند که «عشر» در روایت مذکور زائد است، چنان که مرحوم فیض کاشانی نیز در وافی روایت را با تعبیر «سبعة آلاف آیة» یعنی بدون کلمه «عشر» نقل کرده (5)که به عدد تقریبی هفت هزار آیه نزدیک است. (6)

(1) الکافی، ج 1، ص 176. [1]

(2) الإرشاد، ج 2، ص 347. [2]

(3) الکافی، ج 2، ص 634، ح 28. [3]

(4) شمارش مشهور آیات 6236 آیه است.

(5) الوافی، ج 2، ص 274. [4]

(6) برای توضیح بیشتر دربارۀ روایات ضعیف المتن در کافی رجوع کنید به: زین العابدین قربانی، علم حدیث و نقش آن در شناخت و تهذیب حدیث، ص 282-314.